ิ๋นด้วยความแปลกใจ “ไม่คิดเลยว่าที่แท้เจ้าจะเป็นคนของดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพ”
“ต้วนหลิงเทียน!”
ทว่าด้านหลิงเจวี๋ยอวิ๋นนั้น กลับมองจ้องสบตาต้วนหลิงเทียนเขม็ง แววตาจริงจังถึงที่สุด เอ่ยออกเสียงหนักขรึม “ถึงแม้ว่าพี่สาวหวงเอ้อของข้าจะเลือกเป็นจิตวิญญาณกระบี่ของกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนเจ้า แต่นางก็เป็นดั่งพี่สาวแท้ๆของข้า…หากข้ารู้ว่าเจ้ารังแกนาง และสั่งให้นางกระทำสิ่งที่นางไม่อยากกระทำล่ะก็…ข้าหลิงเจวี๋ยอวิ๋นต่อให้ต้องแลกชีวิตกับเจ้า ก็จะทวงความยุติธรรมให้นาง!!”
“เจ้าเลิกคิดเรื่องสกปรกได้แล้ว!”
ต้วนหลิงเทียนเหือบมองหลิงเจวี๋ยอวิ๋นด้วยสายตารังเกียจ จากนั้นก็หันหลังแล้วเดินออกจากห้องโถงทันที ปล่อยให้หลิงเจวี๋ยอวิ๋นยืนในโถงต่อคนเดียว
เขาไหนเลยจะไม่รู้ว่าสิ่งที่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นพูดหมายความว่าอะไร อีกฝ่ายกริ่งเกรงว่าเขาจะอาศัยอำนาจความเป็นนาย บีบคั้นให้จิตวิญญาณกระบี่หลิงหลง 7 ในวันหน้าทำเรื่องสัปดน
อย่างเช่นสั่งให้นางคอยรับใช้ทั้งเอาอกเอาใจเขาดั่งนางบำเรอ
แต่เขา ต้วนหลิงเทียน เป็นคนแบบนั้นหรือ?
ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าที่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าวออกมาเพราะเป็นห่วงจิตวิญญาณกระบี่ ที่เห็นไม่ต่างอะไรจากพี่สาวแท้ๆ แต่ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกรังเกียจอีกฝ่าย ที่บังเกิดความคิดว่าเขาจะเป็นคนสามานย์แบบนั้น
อย่างไรก็ตาม หลิงเจวี๋ยอวิ๋นที่โดนต้วนหลิงเทียนชักแววตารังเกียจใส่ ไม่เพียงไม่พอใจอะไร แต่มันที่เดินตามหลั