ถึงท่านจะไปวังจอมราชันอมตะกับข้าด้วยแบบนี้ แต่ข้าเองก็ไม่รู้ว่าคิดจะเข้าไปในวังจอมราชันอมตะจำต้องมีคะแนนสะสมสูงถึงกำหนดรึเปล่า…เอาแบบนี้เถอะ ต่อไปข้าจะฆ่าคนที่พบเจอโดยสังหารมันให้ใกล้ๆท่าน คราวนี้ท่านจะได้มีคะแนนสะสม 10 แต้มขึ้นไป”
หลังจากเดินทางไปต่ออีกสักพัก ต้วนหลิงเทียนที่ฉุกคิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ก็หันไปกล่าวบอกหวงเจียเชา
“เอ่อ…เช่นนี้จะดีหรือ? ข้าจะรับคะแนนของคนที่ท่านฆ่าได้อย่างไร?”
ถึงแม้ใจหวงเจียเชาจะหวั่นไหวไม่น้อย แต่มันก็เลือกจะส่ายหัวปฏิเสธออกมา “น้องต้วน ข้ารู้ว่าท่านคิดช่วยเหลือข้า…แต่ข้ายังหวังให้ท่านได้ ‘อันดับที่ 1’ ในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำครั้งนี้”
“เอาตามที่ข้าว่านี่ล่ะ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวยืนกรานออกมาอีกคำ ทั้งวาจายังไม่เหลือช่องให้หวงเจียเชาปฏิเสธใดๆ ทำให้หวงเจียเชาได้แต่ยิ้มแหยๆราวตัวโง่งมออกมาอีกรอบ แต่ในใจก็รู้สึกซาบซึ้งตื้นตันไม่น้อย
การเดินทางหลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็ไร้ซึ่งความปราณีใดๆ เนื่องจากคิดจะรวบรวมคะแนนสะสมให้หวงเจียเชา
กล่าวได้ว่าแม้จะเป็นคนที่เขาไม่รู้จัก และอีกฝ่ายไม่ได้เปิดฉากจู่โจมเข้าใส่เขากับหวงเจียเชาก่อน แต่ต้วนหลิงเทียนก็ลงมือสังหารทิ้งทันทีที่เจอ และยังเลือกจะซัดอีกฝ่ายให้ตายตอนอยู่ใกล้หวงเจียเชามากกว่า
หลังจากฆ่าไปแค่ 2 คน คะแนนสะสมของหวงเจียเชาก็มีถึง 10 แต้มในที่สุด
“น้องต้วน ข้าก็ได้รับการชี้นำแล้วเช่นกัน”
หลังได้คะแนนสะสมครบ 10
