ทราบได้หรือ ว่าเป็นผู้ใดที่ฆ่าหลานชายคนดีของมัน?”
“เหอะๆ เรื่องนี้ข้าเกรงวว่ามันคงไม่อาจยืนยันได้เต็มสิบส่วนหรอก…อย่างไรก็ตามหนทางหมื่นลี้เริ่มจากก้าวแรก มันไม่พ้นคิดเตรียมการไว้ก่อน เพราะหลังจากนี้เกิดมันหาวิธีระบุตัวฆาตกรได้จริงๆ แต่ยามลงมือดันถูกประมุขปี้ไห่หยุดไว้ มิให้มันลงมือฆ่าคนล้างแค้นให้หลานชาย มันไหนเลยจะล้างแค้นได้สำเร็จเล่า…”
“เช่นนั้นมันจึงบากหน้าไปขอความร่วมมือจากประมุขปี้ไห่ไว้ก่อน หมายให้ประมุขปี้ไห่รับปากว่ายามมันลงมือจะไม่สอดมือเข้ามายุ่ง…อนิจจาดูจากสีหน้าบิดเบี้ยวชมดูแทบไม่ได้นั่นของมัน ไม่พ้นพึ่งถูกประมุขปี้ไห่ปฏิเสธมาเป็นแน่”
“เรื่องมันต้องเป็นนี้อยู่แล้ว หากประมุขปี้ไห่ไม่ปฏิเสธมัน นี่จะไม่กลายเป็นกรณีตัวอย่างให้คนเอาเยี่ยงรึ? ต่อไปยังจะมีใครกล้าเข่นฆ่าผู้คนมั่วซั่วในแดนสวรรค์ใต้โบราณเล่า?”
…
เห็นได้ชัดว่าในบรรดาผู้ที่ชมดูเรื่องราวอยู่ ก็คาดเดาวัตถุประสงค์ของสุมาผิงตงได้ออก
“แต่หลังจากสุมาฉุนตายตกไป เหมือนจักไม่มีผู้ใดได้คะแนนเพิ่มขึ้น 8 แต้มรวดเดียวเลย”
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง หันไปมองตารางจัดอันดับพลางกล่าวออกมา
“เหลวไหล! เรื่องพรรค์นั้นไหนเลยจะเป็นไปได้!”
และชายชราคนหนึ่งที่ลอยร่างไม่ไกลจากมัน พอได้ยินก็โพล่งคำออกมาราวกูรูทันที “หากอยู่ๆมีผู้ใดได้คะแนนเพิ่มขึ้นมา 8 แต้ม มิใช่บ่งบอกโดยอ้อมให้ผู้คนล่วงรู้กันหมดรึไรว่ามันเป็นคนฆ่าสุมาฉุน?”
“ด้วยพลังของค่ายกลที่ท