ที่สามารถหยุดมันได้!
“อาวุโสผิงตง เรื่องนี้เห็นทีข้าคงไม่อาจรับปากท่านได้”
ปี้ไห่หมิงเฟิงส่ายหน้าไปมา “นี่มิใช่ข้าไม่ไว้หน้าท่านแต่อย่างใดอาวุโสผิงตง หากแต่เรื่องราวของผู้ที่รอดกลับออกมาจากแดนสวรรค์ใต้โบราณนั้น พวกเรา 3 นิกาย 2 ตระกูลไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอันใดทั้งสิ้น…เพราะสุดท้ายแล้วอำนาจสิทธิ์ขาดเรื่องเปิดแดนสวรรค์ใต้โบราณ ก็เป็นของคฤหาสน์เฉวียนโยว พวกเรา 3 นิกาย 2 ตระกูลก็แค่ได้รับมอบหมายยมาให้ดูแลจัดการเรื่องยิบย่อยเท่านั้น”
“ประมุขปี้ไห่ ท่านในฐานะ 1 ใน 10 ผู้ตรวจการของคฤหาสน์เฉวียนโยว ขอเพียงท่านเต็มใจช่วยเหลือข้าสักครั้ง…ข้าเชื่อว่าหลังเกิดเรื่องราวครั้งนี้ ด้วยความที่คฤหาสน์เฉวียนโยวเห็นแก่ท่าน ย่อมไม่คิดตำหนิท่านเพียงเพื่อยอดเซียนอมตะไม่กี่คนเป็นแน่…”
สุมาผิงตงยังคงดื้อรั้น
อย่างไรก็ตามปี้ไห่หมิงเฟิงก็ได้แต่ส่ายหัวเป็นการยืนกรานว่าไม่อาจเห็นด้วย
แต่ต้นจนจบผู้คนก็สังเกตเห็นการพบปะระหว่างสุมาผิงตงกับปี้ไห่หมิงเฟิงเช่นกัน และหลายคนก็พอจะคาดเดาได้ว่าสุมาผิงตงต้องการอะไรจากปี้ไห่หมิงเฟิง
“สุมาผิงตงนั้น เห็นว่าเป็นปู่แท้ๆของสุมาฉุน ทั้งยังรักและเอ็นดูสุมาฉุนยิ่งนัก…ในเมื่อหลานชายคนโปรดของมันตกตาย มันย่อมไม่พ้นคิดอยากสับร่างฆาตกรฆ่าหลานชายมันให้แหลกเป็นหมื่นๆชิ้น!”
“มันไปพบกับประมุขปี้ไห่เช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าหมายวิงวอนให้ประมุขปี้ไห่อย่าได้สอดมือตอนมันคิดก่อการเป็นแน่”
“แต่ว่ามันจะ
