ึงตายนี้ไว้อย่างราบเรียบ
เป็นการยากหากจะฆ่าใครต่อหน้ายอดฝีมือเหล่านี้ได้
เจียงผิงอันรู้แต่แรกแล้วว่าเขามิอาจฆ่าซือถูหลิงเฟิงได้เลย
ทว่า นับแต่ฉางซุนผิงเจิ้นลงมือ ก็หมายความว่าซือถูหลิงเฟิงพ่ายแล้ว
ที่ตีนเขาจักรพรรดิเงียบกริบ ทุกผู้จ้องมองร่างสูงใหญ่ตรงหน้าด้วยหัวใจสั่นสะท้าน
ร่างโกลาหลปราชัยไปอีกครั้ง
ฝีมือของเจียงผิงอันเกินกว่าทุกผู้คาดหมาย
อัสนีหยินประหลาด วิชาหมัดที่สร้างเอง วิชาลับพลังวิญญาณลึกลับ วิญญาณเทวะพิกล…
ทุกสิ่งที่ปรากฏขึ้นกระทบกระเทือนจิตใจปวงชนอย่างมหาศาล
สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกใจยิ่งกว่าก็คือ เจียงผิงอันตรงหน้าเป็นเพียงหนึ่งในสามร่างที่เขามีเท่านั้น
ได้ยินว่าอวตารร่างมารศักดิ์สิทธิ์คือร่างที่แข็งแกร่งสูงสุดของเจียงผิงอัน
ยามนี้เขาแข็งแกร่งเพียงไรแล้ว?
เจียงผิงอันไม่ได้ยินดีมากนัก ในความคิดของเขา เรื่องนี้เป็นสิ่งสมควร
อวตารร่างมารศักดิ์สิทธิ์ของเขาซึ่งสู้กับจำนงมหาจักรพรรดิแทบทุกวันคุ้นชินกับการเผชิญผู้แข็งแกร่งกว่า ยามเผชิญคู่ต่อสู้เช่นนี้อีกจึงรู้สึกผ่อนคลายยิ่ง
พรวด!
ซือถูหลิงเฟิงกระอักเลือดคำโต สีหน้าเหม่อลอยซีดขาว
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้… ข้ามีร่างเทวะตั้งสิบประการ วิชาลับอีกมากมาย ข้าจะพ่ายได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้…”
ความพ่ายแพ้สองครั้งติดทำให้หัวใจของซือถูหลิงเฟิงถูกทำร้ายอย่างหนัก
นับแต่เขาจำความได้ เขาก็ถูกพร ่าบอกเสมอมาว่าจะไร้เทียมทานในโลกหล้า ทะยานสูงสู่คว
