สิ่งเท่าที่มีเพื่อเตรียมพร้อมรับความเปลี่ยนแปลง!
ปฐมเวทย์กลืนกิน!
ปราณม่วงบูรพา!
ราชันไม่เคลื่อนไหว!
นอกจากนั้นพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างของเขายังโคจรแล่นพล่านผ่านไปทั่วชีพจรสวรรค์ 99 สายเพื่อเตรียมปะทุระเบิดพลังออกมาในชั่วพริบตา!
ฟุ่บบบ!!
และสิ่งแรกที่ต้วนหลิงเทียนกระทำหลังเร่งเร้าพลังงเต็มพิกัดก็คือ…วิ่งหนี! คนคล้ายอัสนีสีกากีอมทองเจือม่วง พุ่งวาบตัดป่าไปด้วยความเร็วสูงล้ำ!
อย่างไรก็ตามหลังต้วนหลิงเทียนวิ่งหนีมาด้วยความเร็วสูงสุดอยู่พักหนึ่ง เขาพบว่าด้านหลังกลับไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวใดๆ จึงอดไม่ได้ที่จะชะงักร่างหยุดลงเพื่อประเมินสถานการณ์ใหม่อีกรอบ ‘นี่มันยังไงกันแน่…พวกมันไม่ได้ตามมางั้นรึ?’
ต้วนหลิงเทียนที่พบว่าเบื้องหลังยังเงียบเชียบไร้ความเคลื่อนไหวใดๆ ก็เริ่มย้อนกลับไปอย่างกล้าหาญ แต่แน่นอนว่าพลังทั่วร่างยังคงถูกเร่งเร้าใช้ออกเต็มพิกัดพร้อมรับทุกสถานการณ์ อย่างไรก็ตามเมื่อย้อนกลับมาได้พักใหญ่กระทั่งมาถึงจุดเดิม เขากลับไม่เห็นนแม้แต่เงาของอีกาดำเขาทองสักตัว
จะว่าไปพอย้อนนึกดู จากสัมผัสของสำนึกเทวะในขณะที่เขาพุ่งร่างดิ่งลงเข้าป่ามา เหมือนว่าจะยังไม่มีอีกาดำเขาทองตัวไหนตามลงมาเช่นกัน
“ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ต้วนหลิงเทียนจึงเหินร่างขึ้นไปบนฟ้าอีกครั้ง และพอขึ้นมาลอยร่างเหนือน่านฟ้า เขาก็เริ่มแผ่สำนึกเทวะหนึ่งออกไปตรวจสอบรอบๆอย่างเต็มกำลัง จึงพบว่าเ
