หนือผืนป่า ที่แท้กลับมีบรรยากาศผิดแปลกอันหนาแน่นหนึ่งแผ่ปกคลุมอยู่ทั่ว
‘หรือว่า…เพราะบรรยากาศแปลกประหลาดนี่ ทำให้อีกาดำเขาทองไม่อาจบุกลงมาในป่าได้?’
ต้วนหลิงเทียนลดระดับเพดานบินลงมาให้อยู่ภายใต้ชั้นบรรยากาศแปลกประหลาดที่ปกคลุมเหนือผืนป่า จากนั้นก็เริ่มเหินร่างไปหาฝูงอีกาดำเขาทอง สุดท้ายเขาก็พบว่าฝูงอีกาดำเขาทองนับพันแม้จะสังเกตเห็นเขาแล้ว แต่พวกมันก็เอาแต่จับจ้องมาที่เขาเขม็ง ไม่ได้พุ่งเข้ามาหาเขาแต่อย่างไร
ที่สำคัญคือฝูงอีกาดำเขาทองพวกนี้ ได้อยู่ในสภาวะก่อขบวนค่ายกลตลอดเวลา!
“ไม่ลองก็ไม่รู้…”
ต้วนหลิงเทียนสูดอากาศเข้าลึกๆ เขาคิดยืนยันข้อสันนิษฐานในใจ จากนั้นร่างคนก็พุ่งเหินขึ้นไปเหนือบรรยากาศประหลาดที่ปกคลุมผืนป่าทันที!
แต่แน่นอนว่าเขาโผล่พ้นออกมาไม่ไกล พร้อมจะกลับลงไปทุกเมื่อ!
และในวินาทีที่ร่างเขาโผล่พ้นออกมาจากบรรยากาศประหลาดที่ปกคลุมผืนป่านั้นเอง ต้วนหลิงเทียนพลันได้ยินเสียงเล็กแหลมหนึ่งเสียดแทงแก้วหูจนแทบจะปริแตกอยู่รอมร่อ!
พอต้วนหลิงเทียนมองไปยังต้นเสียง เขาก็พบว่าฝูงอีกดำเขาทองนับพันที่แต่เดิมเอาแต่มอจ้องเขาเขม็งไร้ความเคลื่อนไหวใดๆ เขาสีทองกลางหัวพวกมันได้เรืองสว่างจ้า ยังพุ่งดิ่งเข้ามาหาเขาด้วยความเร็วสูงล้ำ!
ซู่ม!
ซู่ม!
…
เมื่อเผชิญหน้ากับการพุ่งโฉบเข้ามาของฝูงอีกาดำเขาทองนับพัน กอปรทั้งกลิ่นอายพลังของพวกมันที่กล้าแข็งถึงขีดสุด หนังศีรษะต้วนหลิงเทียนถึงกับชาด้านไปอีกครา
