คนเร่งดิ่งร่างกลับเข้ามาในบรรยากาศที่ปกคลุมผืนป่าเร็วไว
พอร่างต้วนหลิงเทียนเข้ามาในบรรยากาศที่ปกคลุมผืนป่าแล้ว ฝูงอีกาดำเขาทองนับพันก็พร้อมใจกันหยุดลงอย่างกะทันหัน จากนั้นก็เหินบินขึ้นไปยังน่านฟ้าเพดานบินเดิม และเอาแต่จ้องมองมาที่ต้วนหลิงเทียนเขม็ง
“ใช่จริงๆ…”
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนย่อมสามารถยืนยันข้อสันนิษฐานของเขาได้สำเร็จ
ด้วยเหตุผลบางประการ ทำให้ฝูงอีกาดำเขาทองเหล่านี้ ไม่อาจล่วงล้ำเขามาในป่าได้!
อย่างไรก็ตาม สำหรับเรื่องนี้เขาไมได้แปลกใจอะไรเท่าไหร่
‘หากไม่มีข้อจำกัดดังกล่าวสำหรับฝูงอีกาดำเขาทองนับพันนี่ และปล่อยให้พวกมันบินว่อนไปทั่วแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำ เกรงว่าคงไร้ยอดเซียนอมตะคนไหนจะรอดพ้นเงื้อมมือพวกมันได้…’
และนั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้ต้วนหลิงเทียนไม่ได้แปลกใจอะไร
‘อย่างไรก็ตามด้วยการคงอยู่ของอีกาดำเขาทองฝูงนี้ อย่างน้อยๆก็ป้องกันไม่ให้ยอดเซียนอมตะทั้งหลายที่อยู่ในป่ารวมถึงข้า สามารถเหินบินเหนือผืนป่าได้สูงมากนัก…’
‘หากเหินบินพ้นบรรยากาศที่ปกคลุมเหนือผืนป่า ก็ไม่พ้นต้องเจอกับอีกาดำเขาทองทั้งฝูง…กล่าวได้ว่ามีเพียงแค่อยู่ในป่าเท่านั้นถึงจะปลอดภัยจากพวกมัน’
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนย่อมเข้าใจเรื่องราวได้ไม่ยาก ว่าต้องเป็นแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำได้ตั้งเงื่อนไขดังกล่าวขึ้นมา เพื่อกันไม่ให้ผู้คนในป่าเหินบินขึ้นไปบนฟ้า
กล่าวได้ว่าหากไม่อาจเหินบินขึ้นไปเหนือป่าได้สูง ก็ยากที่จะม
