หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆคำหนึ่ง หูหลินอี้ ก็ส่งกระบี่อมตะระดับราชาในมือของตัวเองให้ต้วนหลิงเทียน ขณะเดียวกันก็สะบัดมือส่งยันต์อมตะที่มีแสงพลังสีฟ้าเรืองรองออกมาแผ่นหนึ่งไปให้ต้วนหลิงเทียน
“นั่นคือยันต์อมตะสถิตย์วายุ ที่สร้างขึ้นโดยฝีมือของราชาอมตะ 7 ดารา สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียว หากแต่หลังเจ้าบดขยี้ใช้มันแล้ว ตัวเจ้าจะได้รับความเร็วที่ทัดเทียมกับตัวตนขอบเขตราชาอมตะเป็นเวลา 1 เค่อ…”
กล่าวถึงท้ายประโยค หูหลินอี้หยุดลงเล็กน้อย ค่อยกล่าวเสริมออกไปว่า “ความเร็วที่ว่า ยังรวดเร็วเหนือราชาอมตะทั่วๆไปส่วนใหญ่อีกด้วย…”
เห็นได้ชัดว่ายันต์อมตะ ‘สถิตย์วายุ’ นั้น เป็นรางวัลพิเศษที่หูหลินอี้ให้ต้วนหลิงเทียนหลังจากเอานะเชวียจิงอวี่ได้
“เร็วกว่าราชาอมตะทั่วไปส่วนใหญ่รึ?”
สองตาต้วนหลิงเทียนลุกวาวขึ้นมาทันที มือคว้ารับยันต์อมตะดังกล่าวเร็วไว พลางถามออกไปโดยไม่รู้ตัว “แล้วเร็วกว่าฝ่าบาทรึเปล่า?”
“เหอะๆ ความเร็วสูงสุดของข้า…ยังรวดเร็วไม่เท่าครึ่งหนึ่งของความเร็วที่ได้จากยันต์แผ่นนี้ด้วยซ้ำ…”
หูหลินอี้ตอบด้วยรอยยิ้มขื่นขม
ยันต์สถิตย์วายุที่มันมอบให้ต้วนหลิงเทียนนั้น กล่าวไปในระดับหนึ่งแล้ว…ก็เป็นดั่งเครื่องรางช่วยชีวิตสำหรับมัน!
ด้านต้วนหลิงเทียนพอได้ยินคำตอบของหูหลินอี้ สองตาเขาก็ยิ่งสว่างจ้าขึ้นมาทันที
