“น้องต้วน ที่กำลังโร่เข้ามานั่นมาจากประเทศหนันฉี่ และคนที่เหินนำหน้าสุดก็คือฮ่องเต้ของประเทศหนันฉี เชวียหมิงไฉ ข้าเคยติดตามท่านพ่อไปเจอมันครั้งหนึ่ง และเป็นราชาอมตะ 2 ยศเหมือนกับฝ่าบาท”
ทันใดนั้นเองเสียงของหวงเจียยหลงหลันดังขึ้นในหูต้วนหลิงเทียนอย่างประจวบเหมาะ “อย่างไรก็ตามมันกับฝ่าบาทไม่ค่อยจะถูกกันเท่าไหร่…ข้าว่าการพบกันวันนี้ ทั้งคู่ไม่น่าจะจบลงด้วยการคุยกันดีๆได้!”
ต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินก็หันไปมองจ้องอีกฝ่ายด้วยความสนใจทันที
จึงเห็นว่าทันทีที่หูหลินอี้กับเชวียหมิงไฉเข้าใกล้กันมากเท่าไหร่ ขอเพียงไม่ใช่คนไม่รู้ประสาย่อมสูดได้กลิ่นดินปืนที่คละคลุ้งขึ้นมาทันที
“ฮ่องเต้เชวีย..”
หูหลินอี้หยุดร่างลง มองเชวียหมิงไฉด้วยสายยตาเย็นชา กล่าวทักออกไปเสียงเรียบ
“ฮ่องเต้หูข้าได้ยินมาว่าในการประลองสวรรค์ใต้เมื่อครึ่งปีก่อนของประเทศฝูชิวเจ้า ปรากฏอัจฉริยะไร้สังกัดไม่ธรรมดาเลยนี่…อาศัยด่านพลังยอดเซียนอมตะขั้นสวรรค์ กลับเอาชนะยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดได้ในกระบวนเดียว แถมยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดที่ว่ายังเป็นลูกชายที่โดดเด่นที่สุดของเจ้าเมืองตู้อวิ๋นอีกด้วย?”
เชวียหมิงไฉมองถามหูหลินอี้ด้ววยรอยยิ้มบางๆ “แต่ข้ามิทราบ ว่าผู้ใดคือผู้ฝึกตนอัจฉริยะไร้สังกัดคนดังนั่นกัน?”
