พอกล่าวจบคำ สายตาของเชวียหมิงไฉ ก็กวาดมองไปยังกลุ่มคนด้านหลังหูหลินอี้ทันที สุดท้ายสายตามันก็ไปหยุดลงที่ต้วนหลิงเทียน…เห็นได้ชัดว่ามันทำการบ้านมาดี หาข้อมูลของต้วนหลิงเทียน อัจฉริยะที่อยู่ๆก็โผล่ขึ้นในประเทศฝูชิวมาแต่แรก
“ข้าเองก็ได้ยินมาว่าองค์ชายรองของประเทศหนันฉี่เจ้าเองไม่เพียงแต่จะบรรลุถึงยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดแล้ว แต่ยังเข้าถึงกฏแห่งสายฟ้า สุดท้ายก็สยบปราบยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดในประเทศหนันฉี่ของเจ้าเรียบเลยนี่…อะไร? หรือฮ่องเต้เชวียคิดให้องค์ชายรองของเจ้า ชี้แนะต้วนหลิงเทียนของประเทศตันจี้ข้า?”
พอกล่าวจบมุมปากของหูหลินอี้ก็ยกยิ้มแสยะดูแคลนออกมา
หากวันนี้ประเทศฝูชิวของมันไม่มีต้วนหลิงเทียนอยู่ด้วยล่ะก็ มันบอกได้เลยว่า มันไม่มั่นใจจะเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายจริงๆ…!
อย่างไรก็ตามด้วยมีต้วนหลิงเทียนอยู่ทั้งคน มันไม่กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเชวียหมิงไฉแม้แต่น้อย กระทั่งยังเต็มไปด้วยความมั่นใจล้นปรี่!
เพราะในความคิดของมัน
ถึงแม้ว่าต้วนหลิงเทียนอาจจะเอาชนะองค์ชายรองแห่งหนันฉี่ไม่ได้ แต่คงไม่ยากที่จะรับมืออีกฝ่ายได้อย่างเท่าเทียม
“สมแล้วที่เป็นสหายเก่าข้า…นับว่าไม่มีใครรู้จักข้าดีเท่าฮ่องเต้หูแล้วจริงๆ…แล้วว่าไงเล่า? ฮ่องเต้หู…เจ้าสนใจจะพนันกับข้าสักตาไหม? ว่าระหว่างองค์ชายรองของประเทศหนันฉี่ข้ากับต้วนหลิงเทียนของประเทศฝูชิวเจ้า ผู้ใดมันจักแน่กว่ากัน!”
