หลังเห็นต้วนหลิงเทียนแลดูละลานตากกับผู้คนจำนวนมาก หวงเจียหลงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ จากนั้นค่อยยิ้มกล่าวต่อว่า “หลังจากนี้อีก 3 วัน พอถึงวันที่แดนสวรรค์ใต้โบราณเปิดออก…ข้าเชื่อว่ายอดเซียนอมตะที่จะรอเข้าแดนลับ แม้จะไม่ถึง 20,000 แต่ก็ต้องเกือบๆ!”
ต้วนหลิงเทียนเข้าใจก็เข้าใจอยู่ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะว่ายตามองกลุ่มคนราวๆ 2-3 พันผ่านๆอยู่ดี
อีกทั้งจุดนี้ยังเป็นแค่น่านฟ้าริมๆทะเลสาบอวิ๋นเยียนเท่านั้น ยังไม่ใช่บริเวณน่านฟ้าเหนือใจกลางทะเลสาบที่ผู้คนไปรวมตัวกันด้วยซ้ำ
“การจะเปิดแดนลับสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำออกได้ จำต้องใช้ป้ายที่เหล่า 3 นิกาย 2 ตระกูลแยกกันเก็บไว้พร้อมๆกัน…ปกติพวกมันก็จะมาถึงที่นี่ก่อนถึงเวลาเปิดล่วงหน้าวันหนึ่ง จากนั้นก็จะมอบบ้ายหยกสะสมแต้มให้กับคนที่คิดเข้าไปแสวงโชคด้านใน”
หูหลินอี้ที่เหินร่างนำต้วนหลิงเทียนกัคนอื่นๆมุ่งหน้าเข้าสู่น่านฟ้าเหนือใจกลางทะเลสาบหันมากล่าวบอกข้อมูลทั่วไปให้ต้วนหลิงเทียนกับคนอื่นๆฟัง
“ป้ายหยกสะสมแต้ม?”
ต้วนหลิงเทียนรววมถึงอีกหลายๆคนชักสีหน้าสงสัย เพราะทุกคนก็ไม่รู้ว่าการจะเข้าไปในแดนสวรรค์ใต้โบราณที่ว่าต้องมีขั้นตอนอย่างไรบ้าง
