หลิงเจวี๋ยอวิ๋นหันไปมองผู้เฒ่าหู ชายชราผู้นำคณะเดินทางของประเทศตงหมิง พลางส่งเสียงผ่านพลังกล่าววาจาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เรื่องที่ฝ่าบาทสมควรกำหนดขีดจำกัดที่จะจ่ายได้ไหวเพื่อประมูลไส้เดือนฝอยทองมากับท่าน แม้ท่านจะไม่พูดข้าเองก็รู้อยู่แล้ว…อย่างไรก็ตามหากครั้งนี้ผู้เฒ่าหูช่วยให้ข้าได้รับโอสถเฉียนจินมาล่ะก็ วันหน้าไม่เพียงข้าจะตอบแทนผู้เฒ่าหูด้ววยผลึกอมตะระดับสูงอย่างงาม แต่ให้ถือว่าข้าติดค้างผู้เฒ่าหูเรื่องหนึ่ง!”
เมื่อเสียงผ่านพลังของหลิงเจวี๋ยอวิ๋นดังจบคำ ก็เปิดเผยให้เห็นความทะยานอยากของมันในเรื่องโอสถเฉียนจินออกมา!
“สหายน้อยหลิง ด้วยวาจานี้ของท่าน ต่อให้ข้าข้าต้องลุยทะเลเพลิงบุกฝ่าหุบเขามีดดาบ ข้าก็จักนำมันมาให้ท่านให้ได้!”
ชายชราส่งเสียงผ่านพลังตอบกลับเป็นมั่นเหมาะ สองตาสีโคลนยังทอประกายวับวาวออกมา
ตัวมันนั้นมองประเมินหลิงเจวี๋ยอวิ๋นผู้นี้ไว้สูงลิบ!
กระทั่งระหว่างเดินทางออกมาจากประเทศตงหมิงเพื่อมุ่งหน้ามาที่นี่ มันยังตระหนักได้รางๆว่าหลิงเจวี๋ยอวิ๋นนั้นไม่คล้ายผู้ฝึกตนอิสระ แต่กลับเป็นเหมือนคุณชายนายน้อยอันสูงศักดิ์จากตระกูลอันยิ่งใหญ่!
แม้ว่าเหล่าคุณชายนายน้อยทั่วไป ปกติคำพูดคำจาทีท่ามักไม่แยแสผู้อื่น ทว่าหลิงเจวี๋ยอวิ๋นนั้นไม่เพียงแต่มีด้านนี้ กระทั่งทีท่าสภาวะ ลักษณะการวางตัว กลับอยู่เหนือคุณชายนายน้อยหัวสูงทั้งหมดที่มันเคยประสบพบเจอคนละเรื่อง!
