“หากจำเป็นจริงๆ ข้าหวังว่าอาเหลียนจะช่วยสำรองจ่ายผลึกอมตะระดับสูงออกไปก่อน และเมื่อพวกเรากลับไปถึงโม่หลุนเมื่อใด ข้าจักให้เสด็จพ่อคืนให้อาเหลียนท่าน”
เมื่อรู้ว่ามันมีโอกาสจะได้รับโอสถเฉียนจินโดยตรง ไม่ต้องไปลุ้นหลอมอะไรให้ปวดใจ องค์ชาย 7 โม่หลุนถึงกับคึกคักขึ้นมาอักโข ในใจยังบังเกิดความปรารถนาอันแรงกล้า…
เพราะตราบใดที่มันได้โอสถเฉียนจินนั่นมา มันย่อมทะลวงถึงขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสุดยอด และมันมั่นใจว่าพลังฝีมือของมันต้องเหนือกว่าผู้ใด จนได้รับการยอมรับให้เป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ขอบเขตยอดเซียนอมตะของประเทศโม่หลุนแน่นอน!
ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วมันอาจจะยังด้อยกว่าต้วนหลิงเทียนอัจฉริยะของประเทศฝูชิว และหลิงเจวี๋ยอวิ๋นอัจฉริยะปีศาจของประเทศตงหมิง แต่อย่างไรก็ตามมันเชื่อว่ามันต้องทำผลงานในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำได้เป็นอย่างดี!
“ขอองค์ชายอย่าได้กังวล ข้าจะพยายามเต็มที่”
ชายวัยกลางคนเอ่ยคำด้วยน้ำเสียงเฉยเมย ไม่ได้กระตือรือร้นอะไรเท่าไหร่
ภายในห้องบัลลังก์ของประเทศตันจี้
ฮ่องเต้ตันจี้กำลังนั่งฟังรายงานของเหอเฟิงอย่างสนใจ
“ฮ่องเต้ฝูชิวนั่น…มันอาจจ้างวานปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับราชามาหลอมโอสถเฉียนจินให้ต้วนหลิงเทียนผู้นั้นงั้นหรือ?”
อย่างไรก็ตามหลังได้ยินความคิดดังกล่าวของเหอเฟิง ฮ่องเต้ตันจี้พลันส่ายหัวไปมาทันที “เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้!”
