หลังต้วนหลิงเทียนกล่าวกับหวงเหยี่ยนเฟยด้วยรอยยิ้มแล้ว จากนั้นเขาก็อำลาอีกฝ่ายและขอตัวกลับที่พัก เมื่อมาถึงเขาก็คิดจะหลอมโอสถเฉียนจินเลย
และมีเพียงแต่ตัเขาเองเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเขาไม่ใช่ปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงงธรรมดาๆ
ปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงนั้น โดยปกติแล้วจะอาศัยเพลิงอมตะในการหลอมปรุงโอสถ ทว่าตัวเขากลับใช้เพลิงเทพโกลาหล!
ถึงแม้ว่าพลังของเพลิเทพโกลาหลขั้นที่ 3 จะเทียบได้กับเพลิงอมตะระดับสูง และในบางแง่มันเทียบได้กับเพลิงอมตะระดับสูงสุด แต่อย่างไรก็ยังไม่ใช่เพลิงอมตะระดับสูงสุด
บางแง่มุมเพลิงอมตะระดับสูง ก็ไม่อาจเทียบกับเพลิงอมตะระดับสูงสุดได้เลย
“เหอะๆ…สหายตัวน้อยปฐพี เจ้าไม่ใช่ลั่นวาจาไว้หรือ…ว่าตราบใดที่เจ้าหนูนี่เอากิ่งหลักของพฤกษาเทพกำเนิดชีพมาได้ ตราบใดที่ต้องการความช่วยเหลือ เจ้าก็จะช่วยเหลือทันทีมิใช่รึ?”
เสียงหนึ่งดังขึ้นภายในร่างกายของต้วนหลิงเทียน เป็นเสียงทองเทพสุดลี้ลับ เมื่อฟังจากถ้อยคำแล้วเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายกำลังพูดอยู่กับปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดิน
“ถึงแม้ด้วยพรสวรรค์และความสามารถในการหลอมโอสถของเจ้าหนูนี่กับความช่วยเหลือของอาวุโสเพลิง เรื่องที่จะหลอมโอสถเฉียนจินให้สำเร็จนั้นไม่ได้ยากเย็นอะไร แต่ก็ไม่อาจรับประกันได้เต็มสิบส่วนว่าจะสำเร็จ…ทว่าหากเจ้าลงมือช่วยเหลือ ย่อมมั่นใจได้ว่าต้องสำเร็จเต็มสิบส่วนแน่”
ทองเทพสุดลี้ลับกล่าว
“หืม?”
