เห็นได้ชัดว่าเหอเฟิงนั้นคิดไปว่า ทั้งหมดเป็นเพราะฮ่องเต้ฝูชิวคาดหวังงไว้กับต้วนหลิงเทียนอย่างสูง จึงยินดีทุ่มทุนจ้างวานปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับราชามาหลอมโอสถเฉียนจินให้โดยเฉพาะ! ทั้งหมดเพื่อให้ต้วนหลิงเทียนทะลวงถึงยอดเซียนอมตะขั้นสุดยอดได้ทันเวลาก่อนที่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำจะเปิดออก…!!
ความใจถึงและความกล้าหาญนี้ ไม่ใช่อะไรที่ฮ่องเต้โม่หลุนหรือฮ่องเต้ตงหมิงจะมีได้
ทว่าเหอเฟิงไม่เคยคิด กระทั่งหลับยังไม่อาจฝันถึง ว่าผู้ที่จะใช้ไส้เดือนฝอยทองทั้งสองหลอมโอสถเฉียนจิน หาใช่ปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับราชาไม่ แต่เป็นตัวต้วนหลิงเทียนเอง!
หลังจากเหอเฟิงได้รับฟังสิ่งที่ต้องการแล้วมันก็ประสานมืออำลา ขอตัวจากไป
ด้านพวกต้วนหลิงเทียนก็กลับมายังตำหนักที่พักที่ทางประเทศตันจี้จัดเตรียมไว้ให้
“เสี่ยวเทียน เรื่องหลอมโอสถเฉียนจินนั้น หากเจ้ายังต้องการสิ่งใดโปรดบอกข้า…ข้าจะช่วยหลือเจ้าสุดกำลัง!”
หลังกลับมาถึงตำหนักที่พัก หวงเหยี่ยนเฟยก็พูดกับต้วนหลิงเทียนอย่างจริงจัง
ถึงแม้มันจะเชื่อในตัวต้วนหลิงเทียน อย่างไรก็ตามพอคิดว่าอีก 10 วันหลังจากนี้ หากไม่มีโอสถเฉียนจินไปให้คนของอีก 2 ประเทศประมูลแข่งกันจริงๆ ไม่พ้นมันก็เสมือนผิดใจกับราชาอมตะของประเทศโม่หลุนและประเทศตงหมิงพร้อมๆกัน แค่คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หวงเหยี่ยนเฟยก็เครียดแล้ว
“ลุงหวงขอท่านอย่าได้กังวลไปเลย ข้าไม่ทรยศความเชื่อใจของท่านหรอก”
