ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังสงสัยว่าสระวิวัฒนาการของเผ่าพยัคฆ์เหินคืออะไร สีหน้าแววตาของหวงเจียหลงก็ฉายความยินดีออกมาชัดเจน สองตายังทอแสงจ้าเป็นประกายวับวาว
“ท่านพ่อ…นี่…เรื่องจริงหรือ!?”
หววงเจียหลงถึงกับแสดงความตื่นเต้นออกมาอย่างออกนอกหน้านอกตา “อาไป๋…ได้รับโอกาสเข้าสู่สระวิวัฒนาการจริงๆหรือ!?”
“ใช่”
หวงเฟยเหยี่ยนพยักหน้า
“ดี…ดี! ดียิ่ง!! ตั้งแต่ข้ายังเด็กก็มักจะได้ยินอาไป๋พูดถึงเสมอๆ ว่าความฝันสูงสุดในชีวิตนี้ของอาไป๋ ก็คือการได้เข้าไปในสระวิวัฒนาการสักครั้ง”
หวงเจียหลงกล่าวต่อด้วน้ำเสียงเปี่ยมสุข “ไม่คิดเลย ว่าวันนี้ความฝันของอาไป๋จะเป็นจริงแล้ว!”
“ลุงหวง พี่เจียหลง…สระวิวัฒนาการที่พวกท่านพูดถึงมันคืออะไรหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองหวงเหยี่ยนเฟยกับหวงเจียหลงพลางถามด้วยความสงสัย เพราะพ่อลูกคู่นี้แลดูดีใจจนออกหน้าออกตาถึงขนาดนี้ เขาก็เลยอยากรู้ว่าสระวิวัฒนาการที่ว่า ที่แท้มันมีดีอะไรกันแน่
“น้องต้วน สระวิวัฒนาการที่ว่านั้น เป็นสระชำระวิญญาณและเลือดเนื้อที่เผ่าพยัคฆ์เหินจะเปิดทุกๆรอบหมื่นปี และมีพยัคฆ์ลายทองแดงเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะสามารถเข้าไปใช้ได้”
ได้ยินต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย หวงเจียหลงก็เริ่มกล่าวอธิบายให้ต้วนหลิงเทียนฟัง
