“พลังของมันร้ายกาจเกินไป…ให้มองทั้งคฤหาสน์เฉวียนโยว แต่ผู้ที่มีพลังมากพอจะช่วงชิงกระบี่อมตะจอมราชันไปจากมือมันได้ เกรงว่าคงมีเพียงหยิบมือเดียว”
“ยังน้อยถึงขั้นนับได้ด้วยมือข้างเดียวด้วยซ้ำ…และยังต้องเป็นผู้ที่ถือครองอุปกรณ์อมตะจอมราชันเช่นกัน! ทว่าตัวตนเช่นนั้นก็คงไม่มีทางลงมือเด็ดขาด!!”
“มิผิด และต่อให้ตัวตนเหล่านั้นคิดช่วงชิงจริงๆ ทว่าผู้คนในขุมกำลังเดียวกันไม่พ้นต้องยืนกรานคัดค้านแน่นอน เพราะพวกมันจะน้อยจะมากก็ต้องคำนึงถึงเผ่าพยัคฆ์เหินทั้งเผ่าเบื้องหลังไป๋เจิ้นเยว่อีกด้วย”
“และเรื่องของเรื่องก็คือ…กระบี่อมตะจอมราชันเล่มนี้ เป็นคนของเผ่าพยัคฆ์เหินได้มาจากการเล่นพนันหินอย่างชอบธรรม หากจะช่วงชิงก็คงต้องเตรียมคำอธิบายดีๆให้เผ่าพยัคฆ์เหินกันหน่อยแล้ว!”
…
ด้วยประกาลฉะนี้ กระบี่อมตะจอมราชันที่พึ่งปรากฏขึ้นในเมืองหลวงประเทศตันจี้ได้ไม่กี่วัน ในที่สุดก็มีเจ้าของอย่างเป็นทางการ!
และเนื่องจากพลังฝีมือส่วนตัวรวมถึงอำนาจขุมกำลังเบื้องหลังของผู้ครอบครอง จึงไม่มีใครกล้าพูดเรื่องช่วงชิงกระบี่อมตะจอมราชันอีกต่อไป…
เหล่ายอดฝีมือของขุมกำลังต่างๆที่เร่งรุดเดินทางมาจากแดนไกล ก็มีอันต้องผิดหวัง ได้แต่กลับบ้านมือเปล่า
สำหรับยอดฝีมือของขุมกำลังระดับ 8 ในละแวกใกล้เคียงที่มาชมดูเรื่องราวสนุกสนานโดยเฉพาะ ต่างเลือกที่จะรั้งอยู่ในเมืองหลวงตันจี้ต่ออีกสักพัก
