เพราะอย่างไรเสียพรุ่งนี้ทางตระกูลราชวงศ์ประเทศตั้นจี้ก็จะจัดงานประมูลขึ้นมาแล้ว ในเมื่อพวกมันอุตส่าห์เดินทางมา เช่นนั้นก็เข้าร่วมการประมูลมันเสียเลย อย่างน้อยๆการเดินทางมาคราวนี้ก็ไม่ถือว่าเสียเที่ยว
ภายในพระราชวังหลวงของประเทศตันจี้ เขตวังที่พักของประเทศฝูชิวรวมถึงต้วนหลิงเทียน
“น้องต้วน!”
เมื่อได้ยินเสียงเรียกหาของหวงเจียหลงด้านนอก ต้วนหลิงเทียนก็เปิดประตูแล้วก้าวออกมาจากบ้านลานต้อนรับหวงเจียหลงที่แวะมาหาด้วยสีหน้าสงสัย
“น้องต้วน ตามข้ามาเร็ว…อาไป๋กับคนจากเผ่าพยัคฆ์เหินสาขาคฤหาสน์เฉวียนโยวกำลังรอพบพวกเราอยู่!”
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนก้าวออกมาจากบ้านอย่างไม่รีบไม่ร้อนมองมาด้วยความสงสัย หวงเจียหลงก็ไม่รอช้าเร่งกล่าวชักชวนต้วนหลิงเทียนด้วยท่าทางคึกคัก แลดูกระตือรือร้นกว่าครั้งไหนๆ
“หืม?”
ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“ก็คนจากเผ่าพยัคฆ์เหินคิดตอบแทนพวกเราเรื่องกระบี่อมตะจอมราชันอย่างไรเล่า! เพราะครั้งนี้พวกเราถือว่าสร้างความดีความชอบใหญ่หลวงเลยทีเดียว!!”
หวงเจียหลงกล่าวอย่างคึกคัก “ฟังจากที่อาไป๋บอก คนของเผ่าพยัคฆ์เหินนั้นไม่ชอบติดค้างผู้ใด และหากผู้ใดมีบุญคุณก็จะทดแทนอย่างใหญ่หลวง!”
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักเรื่องราวได้แล้ว ที่แท้เป็นคนของเผ่าพยัคฆ์เหินคิดตบรางวัลให้พวกเขา ตอบแทนเรื่องกระบี่อมตะจอมราชันนั่นเอง
“พี่เจียหลง…เรื่องกระบี่อมตะจอมราชันนั่น ที่จริง….”
