หลังมองสำรวจกระบี่ในมือพักหนึ่ง ไป๋กังก็พยักหน้า จากนั้นค่อยหันไปเอ่ยคำกับหวงเจียหลงด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เจียหลง กระบี่นี่มิใช่อันใดที่พวกเราจะรักษาได้…เจ้าเองก็สมควรเข้าใจเรื่องนี้ดีใช่หรือไม่?”
“ข้าเข้าใจดีอาไป๋”
หวงเจียหลงพยักหน้า
ทันทีที่หวงเจียหลงทราบว่ากระบี่เล่มนี้ก็คือกระบี่อมตะจอมราชัน มันก็รู้ดีว่านี่คือเนื้อเหนียวที่ไม่ใช่อะไรที่มันจะเคี้ยวได้ กระทั่งจวนเจ้าเมืองตู้อวิ๋นที่อยู่เบื้องหลังมันก็ไม่อาจรับประทานได้
กล่าวให้ชัดกระทั่งประเทศฝูชิวก็ยังไม่มีความสามารถที่จะรักษามันไว้
เพราะหากประเทศฝูชิวยืนกรานจักเก็บกระบี่เล่มนี้ไว้ใช้ หวงเจียหลงเชื่อว่าต่อให้ตระกูลราชวงศ์ประเทศฝูชิวจะไม่ถึงขั้นถูกฆ่าล้าง แต่ก็ไม่มีทางรักษากระบี่เล่มนี้ได้ไปตลอดรอดฝั่งแน่นอน
นั่นเพราะอาศัยพลังของประเทศฝูชิว ยังอยู่ห่างไกลเกินกว่าจะรักษาอุปกรณ์อมตะระดับจอมราชัน!
อุปกรณ์อมตะระดับจอมราชันนั้น ไม่ต้องกล่าวถึงขุมกำลังระดับ 8 อย่างประเทศฝูชิวเลย ต่อให้เป็นขุมกำลังระดับ 7 อย่าง 3 นิกาย 2 ตระกูล ก็ไม่มีความสามารถจะกลืนเนื้อชิ้นนี้ได้ลงคอ
หากคิดจะกลืนเนื้อเลิศรสชิ้นนี้ลงคอให้ได้ อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นขุมกำลังระดับ 6 อย่างคฤหาสน์เฉวียนโยวเท่านั้น
เพราะขุมกำลังระดับ 6 อย่างน้อยๆก็มีตัวตนขอบเขตราชาอมตะ 10 ทิศคอยค้ำจุนอยู่
ตัวอย่างเช่นผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยว ก็คือตัวตนขอบเขตราชาอมตะ 10 ทิศ!
