เพราะโดยปกติแล้ว ผู้ที่ครอบครองอุปกรณ์อมตะระดับขุนนางอยู่ 10,000 ชิ้น หากอยากจะได้อุปกรณ์อมตะระดับราชามาครองสักชิ้น ให้มันไปขอแลกซื้อกับผู้ใด ก็คงไม่มีใครบ้าแลกกับมัน เว้นเสียแต่จะไปขายอุปกรณ์อมตะระดับขุนนางที่มีให้กลายเป็นผลึกอมตะระดับสูงเสียก่อน…
“กระบี่อมตะระดับราชา!!”
“จ้าวสวรรค์ช่วย มันกลับเป็นกระบี่อมตะระดับราชาจริงๆ! ยังจะมีผู้ใดคาดคิดกัน ว่าเจ้าเมืองน้อยเมืองฝูเจี้ยนจะได้รับกระบี่อมตะระดับบราชาจากหินดิบรูปทรงกระบี่พวกนั้นจริงๆ!!”
“กระบี่อมตะระดับราชา…ขอเพียงมีสภาพสมบูรณ์ไม่ชำรุดเสียหายอันใด อย่างน้อยๆก็ต้องมี 100,000 ผลึกอมตะระดับสูง…นับว่าครั้งนี้เจ้าเมืองน้อยเมืองฝูเจี้ยนทำกำไรได้ครั้งใหญ่!”
“เฮ่อ เมื่อครู่พวกเรายังพากันเสียดายแทนอยู่เลย ที่เจ้าเมืองน้อยเมืองฝูเจี้ยนเอาเงินมาทิ้งเปล่าปลี้ๆหลายหมื่นผลึกอมตะระดับสูง…แต่ไม่ทันไรเจ้าเมืองน้อยเมืองฝูเจี้ยนกลับเหมือนได้รับผลึกอมตะระดับสูงมาครองต่ำๆ 100,000 ชิ้นแล้ว!”
…
การที่หานอวิ๋นเฮ่อได้รับกระบี่อมตะระดับราชาหลังป่นหินดิบนั้น เรียกว่าได้กลายเป็นจุดสนใจของผู้คนทั้งร้านทันที
กระทั่งบางคนที่เดินผ่านร้านมา พอได้ยินเสียงอุทานดังระงม ก็ถึงกับต้องหยุดดูชมเรื่องราวด้วยความอยากรู้