ตอนที่ 2,957 : หินดิบ
ย่านซีฟางของเมืองหลวงประเทศตันจี้นั้น มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องกิจการ ‘พนันหิน’ จนประเทศข้างเคียงรู้จักกันดี แม้แต่ประเทศฝูชิวเองก็ได้ความคิดทำการค้าดังกล่าวมาจากย่านซีฟานของเมืองหลวงประเทศตันจี้ แต่เป็นธรรมดาว่ามันเป็นกิจการเล็กๆไม่ได้ใหญ่โต และไม่น่าสนใจเท่าต้นตำหรับอย่างย่านซีฟาง
“น้องต้วน ‘หินดิบ’ ที่ในประเทศฝูชิวเราใช้เล่นพนันหิน ก็เป็นการรับซื้อต่อมาจากย่านซีฟานอีกที…และย่านซีฟานของเมืองหลวงประเทศตันจี้ ยังเป็นแหล่งพนันหินที่ใหญ่โตที่สุดในดินแดนพันประเทศของแดนสวรรค์ใต้…”
หลังออกจากพระราชวังและมุ่งหน้าไปยังย่านซีฟาง หวงเจียหลงก็เริ่มเกริ่นรายละเอียดออกมาให้ต้วนหลิงเทียนฟังขณะเดินอยู่บนถนน
“หินดิบ?”
ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้น น้ำเสียงสีหน้ายังฉายถึงความสงสัยอยู่บ้าง
เท่าที่เขารู้ในโลกเก่าของเขาก็มีสิ่งที่เรียกว่าหินดิบหรือแร่ดิบอะไรพวกนี้เหมือนกัน โดยปกติแล้วหากมีคำว่าดิบต่อท้ายก็หมายถึง วัตถุดิบที่ยังไม่ผ่านกรรมวิธีขึ้นรูป เจียระไนหรือแกะสลักอะไรทำนองนั้น และคงจะแตกต่างจากหินดิบที่ใช้พนันหินในระนาบเทวโลก
“ใช่”
หวงเจียหลงพยักหน้าค่อยกล่าวอธิบายสืบต่อ “สิ่งที่เรียกว่าหินดิบนั้น เกิดจากการจับตัวของฝุ่นดินหินผ่านกาลเวลามายาวนานจนกลับกลายเป็นก้อนแข็ง และด้วยปฏิกิริยาบางอย่างจากพลังวิญญาณฟ้าดินตามธรรมชาติ ทำให้มันเกิดคุณลักษณะพิเศษประการหนึ่ง…”
