แม้ผิวเผินต้วนหลิงเทียนจะกล่าวออกมาอย่างไม่ได้คิดอะไรมากมาย หากแต่ในใจนั้นกลับปั่นป่วนไม่น้อย
ที่เขารู้ตอนนี้ ก็คือประเทศฝูชิวกับประเทศตั้นจี้ก็เป็นแค่ 2 ประเทศในดินแดนพันประเทศที่อยู่ภายใต้อำนาจของคฤหาสน์เฉวียนโยว…
ในเขตอำนาจของคฤหาสน์เฉวียนโยว มีประเทศอย่างประเทศฝูชิวและประเทศตันจี้อีกนับพันๆ…
‘ในเขตอำนาจของคฤหาสน์เฉวียนโยวก็มีประเทศอย่างประเทศฝูชิวและตันจี้อยู่นับพันๆแล้ว…ถ้างั้นหากนับรวมขุมกำลังระดับ 6 ทั้ง 108 ขุมกำลังในแดนสวรรค์ใต้ ไม่ใช่ว่าจะมีประเทศเช่นนี้อยู่นับแสนๆประเทศเลยหรือไร?’
พอคิดถึงจุดนี้ลูกตาต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะหดเล็กลงโดยไม่รู้ตัว
ในเวลาเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนก็ยิ่งตระหนักได้ถึงความกระจ้อยร่อยของตัวเอง
‘มีประเทศอย่างประเทศฝูชิวและประเทศตันจี้อีกนับแสนๆประเทศภายในแดนสวรรค์ใต้…และในหลิงหลัวเทียนไม่พ้นต้องมีดินแดนอื่นที่เหมือนกับแดนสวรรค์ใต้อยู่อีก…’
‘เหนือจอมราชันอมตะยังมีจักรพรรดิอมตะ…และเหนือกว่าจักรพรรดิอมตะก็คือจักรพรรดิอมตะสมญานามที่ทรงพลังกล้าแข็งยิ่งกว่า!’
‘และผู้ที่อยู่เหนือจักรพรรดิอมตะสมญานามทั้งหลาย ก็คือจักรพรรดิสวรรค์ ผู้ที่ครอบครองระนาบเทวโลกทั้งระนาบ!’
‘ระนาบเทวโลก ยังมีอยู่ด้วยกันเก้าเก้า 81 ระนาบ!’
จังหวะนี้ในใจต้วนหลิงเทียนเริ่มมากล้นไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกหลากหลาย มันปั่นป่วนสับสนรวนเรไปหมด ยากจะสงบลงได้อยู่นาน…
