ขณะเดียวกันด้านหวงเจียหลงก็เริ่มกล่าวเล่าเรื่องราวต่อออกมา “ก่อนหน้านี้ข้ากล่าวถึงเรื่องที่แดนสวรรค์ใต้โบราณก็จำต้องทำนุบำรุงและคอยส่งพลังหล่อเลี้ยงใช่หรือไม่…จุดนี้ข้าจะสื่อว่าต่อให้เป็นโลกใบเล็กของจอมราชันอมตะ ก็ยังมีวันต้องพังทลายลง แต่ท่านว่าจะมีจอมราชันอมตะสักกี่คนที่มีผู้สืบทอดและคอยช่วยประคองรักษาเสถียรภาพไม่ให้โลกใบเล็กต้องพังทลายลงเหมือนจอมราชันอมตะสวรรค์ใต้?”
“นอกจากนั้นผู้ใดจะล่วงรู้ว่านอกจากโลกใบเล็กที่ผู้คนรู้จักกันดีแล้ว ยังมีโลกใบเล็กที่ถูกเหลือทิ้งโดยไม่มีผู้คนค้นพบมากมายเท่าใด แล้วล่มสลายไปเงียบๆโดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้มากมายแค่ไหน…”
“และทุกโลกใบเล็กที่สร้างขึ้นในระนาบเทวโลกนั้น ยามเมื่อถึงกาลล่มสลายลง พวกมันก็จะเข้าสู่พื้นที่มิติผันผวน จากนั้นหากไม่สาบสูญไปในห้วงมิติก็อาจจะกระจัดกระจายไปอยู่ทั่วระนาบเทวโลก…”
“มีสิ่งของล้ำค่ามากมายที่หลุดออกมาจากโลกใบเล็กที่พังทลาย ผู้ที่มีโชควาสนาบางคนก็ไปค้นพบหลังจากพวกมันถูกส่งผ่านห้วงมิติผันผวนมาได้ไม่นาน ส่วนสมบัติบางชิ้นก็ไร้ผู้ใดพบเจอ สุดท้ายก็เริ่มถูกฝุ่นดินจับตัวกลับกลายเป็นหินดิบขึ้นมา…”
กล่าวถึงจุดนี้หวงเจียหลงก็หยุดลง ก่อนที่จะกล่าวสืบต่อว่า
“ดังนั้นสิ่งที่อยู่ภายในหินดิบ ก็อาจเป็นสมบัติที่กระจัดกระจายออกมาหลังโลกใบเล็กที่ยอดคนเคยยสร้างเอาไว้ล่มสลายลง…”
