เห็นชายชราที่ความเร็วสูงจนเหมือนจะผุดโผล่ขึ้นมาจากอากาศธาตุ ไม่เพียงแต่สีหน้าชายวัยกลางคนที่ปิดขวางเส้นทางด้านหน้าจะแปรเปลี่ยนไป แต่สีหน้าชายหนุ่มอีกคนที่เลือกจะมาปิดทางไว้ด้านหลังพวกต้วนหลิงเทียนเองก็เปลี่ยนไปทันที
“ท่าน…ท่าน…ท่านคือผู้เฒ่าซูเฟิงงั้นหรือ!?”
ทันใดนั้นชายหนุ่มที่มาพร้อมชายวัยกลางคน และเลือกจะมาดักหลัง ปิดทางถอยพวกต้วนหลิงเทียนเอาไว้ ก็กล่าวถามออกมาเสียงสั่น ลูกตามันตอนนี้ยังหดหยีแทบปิด
“เจ้ารู้จักข้า?”
ได้ยินเสียงของชายหนุ่มดังกล่าว ชายชราก็หันไปมองถามมันทันที
“ผู้เฒ่าซูเฟิง ท่านอาจารย์ของข้าคือ ตงอวี่ ขอรับ”
ชายหนุ่มกล่าวตอบด้วยรอยยิ้มขื่นขม มันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะมาเจอชายชราในลักษณะนี้ได้
ชายชราคนนี้ก็เคยเป็นผู้ฝึกตนพเนจรเหมือนมัน
ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังเป็นผู้ฝึกตนพเนจรที่มีชื่อเสียงในประเทศฝูชิวนัก เป็นตัวตนขอบเขตขุนนางอมตะ 9 ตำหนักชนชั้นยอดฝีมือผู้หนึ่ง ทว่านั่นก็เป็นอดีตเมื่อนานมาแล้ว ตอนนี้ไม่แน่อาจทะลวงถึงขุนนางอมตะ 10 ทิศแล้วก็เป็นได้
ตอนที่มันยังเล็กเป็นเด็กน้อยมันเคยเจอชายชราผู้นี้ครั้งหนึ่ง อีกฝ่ายเป็นสหายของอาจารย์มัน!
“ตงอวี่?”
ได้ยินคำของชายหนุ่ม คิ้วชายชราขดย่นเป็นปม จากนั้นก็เริ่มคลายตัว “เจ้า…หรือจะเป็นเด็กน้อยที่วิ่งเปลือยตูดเล่นซนไปทั่วเขาผู้นั้น?”
“เหมือนเจ้าจะเรียกว่า…หูเลี่ย?”
ชายชราที่นึกอะไรขึ้นได้ ก็กล่าวถามออกไป
