“แหะๆ ไม่คิดเลยว่าผู้เฒ่าซูเฟิงจะยังจดจำข้าน้อยได้ ข้าหูเลี่ยเองขอรับ”
ในขณะที่ชายหนุ่มนามหูเลี่ยระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นก็เหลือบไปมองชายหนุ่มปราดหนึ่ง ค่อยหันไปมองถามชายชราอย่างกล้าๆกลัวๆ “ผู้เฒ่าซูเฟิงข้าได้ยินมานานแล้วว่าท่านเลือกจะเข้าร่วมกับจวนเจ้าเมืองตู้อวิ๋น…”
“เช่นนั้น คุณชายผู้นี้ก็คือ…?”
จังหวะนี้ชายหนุ่มเริ่มคาดเดาตัวตนของชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าชายชราได้แล้ว
“เจ้าเมืองน้อย ของเมืองตู้อวิ๋น”
ซูเฟิงกล่าว
หากเป็นชาวบ้านมาพูดคำว่าเจ้าเมืองน้อยของเมืองตู้อวิ๋น มันอาจสับสนเพราะหวงเฟยเหยี่ยนมีลูกชายหลายคน ทว่าสำหรับซูเฟิงแล้ว มีเจ้าเมืองน้อยแค่คนเดียวเท่านั้น และนั่นคือคนที่มีแนวโน้มว่าจะได้เป็นเจ้าเมืองตู้อวิ๋นคนต่อไปมากที่สุด!
และคนผู้นั้นก็คือ บุตรชายคนที่ 4 ของหวงเฟยเหยี่ยน หวงเจียหลง!
“ซูเฟิง?”
ขณะเดียวกันชายวัยกลางคนที่หยุดขวางทางด้านหน้าพวกต้วนหลิงเทียน ก็เริ่มตอบสนองเรื่องราว มองไปยังหวงเจียหลงอีกครั้งหน้ามันก็เปลี่ยนสีไปอย่างมาก “เจ้า…เจ้าคือลูกชายคนที่ 4 ของเจ้าเมืองตู้อวิ๋น หวงเจียหลง?”
“หากข้าเดาไม่ผิด…เจ้าก็คือพี่ชายคนโตของพระสนมหลันสินะ?”
หวงเจียหลงเหลือบมองชายวัยกลางคนปราดหนึ่ง “ข้าได้ยินมาว่าลูกชายของเจ้าถูกฆ่าตายนอกเมือง แต่เจ้าหาตัวฆาตกรไม่พบ…”
“ดูเหมือนตอนนี้ไม่เพียงเจ้าจะระบุตัวฆาตกรได้แล้ว แต่ยังเป็นน้องต้วนที่มากับข้าสินะ?”
