กล่าวถึงจุดนี้หวงเจียหลงก็มองจ้องชายวัยกลางคนเขม็ง
“เจ้าเมืองน้อย ในเมื่อท่านรู้ดีว่าน้องสาวข้าเป็นผู้ใด…เช่นนั้นขอให้ท่านเห็นแก่หน้าน้องสาวข้าสักครา อย่าได้ยุ่งเรื่องราวความแค้นระหว่างข้ากับชายหนุ่มผู้นี้เลยเถอะ!”
ชายวัยกลางคนกล่าวถึงจุดนี้ก็เหลือบไปมองชายชรานามซูเฟิงด้านหลังหวงเจียหลงอย่างหวั่นใจ เพราะมันรู้ดีว่าหากชายชราคิดสอดมือ มันก็คงไม่มีปัญญาแตะแม้แต่ผมสักเส้นของต้วนหลิงเทียนแน่นอน
“ฮ่าๆๆๆ…!!”
ได้ยินคำพูดของชายวัยกลางคน หวงเจียหลงพลันระเบิดเสียงหัวร่อออกมาด้วยความขบขัน “หลี่เวย…ข้าเกรงว่ากระทั่งน้องสาวเจ้าเอง ตอนนี้ก็คงไม่คิดจะล้างแค้นให้ลูกชายของเจ้าแล้วใช่หรือไม่?”
“กระทั่งหากฝ่าบาทล่วงรู้ว่าเจ้าคิดฆ่าน้องต้วน ก็คงไม่คิดปล่อยให้เจ้าลงมือสำเร็จกระมัง?”
หลังหัวเราะจบ หวงเจียหลงก็กล่าวเสียดสีออกมาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน
และที่ไฉนหวงเจียหลงถึงรู้เรื่องพวกนี้ เป็นเพระชายชราที่อยู่เบื้องหลังได้กล่าวส่งเสียงผ่านพลังบอกตัวตนของหูเลี่ยให้มันรู้
หูเลี่ยเป็นผู้ฝึกตนพเนจร!
นอกจากนี้ชายชรายังกล่าวอีกว่า หูเลี่ยมาที่นี่เพราะได้รับการจ้างวานจากหลี่เวยเท่านั้น เรียกว่าเป็นผู้ช่วยที่หลี่เวยใช้เงินจ้างมาช่วยเหลือ
มีน้องสาวเป็นถึงนางสนมเอก แต่กลับต้องไปจ้างคนนอกให้มาช่วยเหลือ…
เห็นได้ชัดว่ากระทั่งสนมเอกก็ไม่คิดจะร่วมหัวจมท้ายไปกับหลี่เวย ไม่คิดโดดลงโคลนปลักนี้!
