จนเมื่อมันพบว่า ในขณะที่ทุกสายตายังจับจ้องงมาที่มันไม่วาง แต่มีสายตาหนึ่งถอนกลับไป มันก็เลยหันไปมองทางนั้นโดยไม่รู้ตัว
และพอสายตาที่มันเหลือบมองไปผ่านๆสังเกตเห็นต้วนหลิงเทียนเท่านั้นล่ะ
ลูกตาของหวงเจียหลงพลันสว่างจ้าขึ้นมาปานดารากลางฟ้ายามรัตติกาลทันที!
“ยาหยีพอดีข้าเจอคนรู้จักน่ะ เจ้ากลับไปก่อนนะ”
ลูกตาหวงเจียหลงทอประกายจ้าได้พักหนึ่ง ก็หันหน้าไปกล่าวกับสตรีในชุดวาบหวิวข้างกายเล็กน้อย พอกล่าวจบมันก็ผละออกจากร่างสตรีในชุดวาบหวิวแล้วก้าวอาดๆไปหาต้วนหลิงเทียนโดยไม่รอฟังคำตอบจากนางสักคำ
สตรีในชุดวาบหวิวแลดูมากเสน่ห์ พอเห็นหวงเจียหลงหาข้ออ้างผละไปดื้อๆแบบนี้ นางก็คิดว่าไม่พ้นอีกฝ่ายพบเจอสตรีที่น่าสนใจกว่านางเข้าแล้ว นางก็เลยได้แต่บังเกิดความรู้สึกช่วยไม่ได้ อย่างไรก็ตามพอเห็นว่าหวงเจียหลงที่ก้าวอาดๆออกไปนั้น กำลังมุ่งหน้าไปหาชายหนุ่มที่หล่อเหลายิ่งกว่าผู้หนึ่ง ร่างบางก็อดไม่ได้ที่จะสะท้านไปทันใด
‘หรือรสนิยมเจ้าเมืองน้อยผู้นี้…จะเปลี่ยนไปแล้ว?’
“นายท่าน มีคนมาหาท่านขอรับ”
หลิวก่วงหลินที่เห็นหวงเจียหลงก้าวอาดๆเข้ามา ก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายไม่พ้นต้องมาหาต้วนหลิงเทียนแน่ จึงหันไปกล่าวบอกต้วนหลิงเทียนทันที ด้านต้วนหลิงเทียนก็พยักหน้ารับเบาๆ เพราะเขาเองก็เห็นแล้ว
“น้องต้วน”
