ต้วนหลิงเทียนเดิมทีคิดว่าหวงเจียหลงคงเข้ามาทักทายเขาเฉยๆ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายพอมาถึงก็ยกมือทักทายอย่างเป็นกันเอง จากนั้นก็เลื่อนเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง ยังหันไปโบกไม้โบกมือ บอกให้เสี่ยวเอ้อนำสุรากับอาหารขึ้นชื่อของเหลามาเพิ่ม จากนั้นก็แกะตะเกียบแล้วคีบอาหารที่ต้วนหลิงเทียนสั่งมาแต่แรกเข้าปากเคี้ยวหงับๆหน้าตาเฉย…
คล้ายมันเป็นสหายที่รู้จักกันกับต้วนหลิงเทียนมานานปี จึงไม่จำเป็นต้องมีความเกรงใจใดๆทั้งสิ้น
ขณะเดียวกันเหล่าผู้ที่มาดื่มกินในเหลาที่ให้ความสนใจหวงเจียหลงแต่แรก พอได้ยินคำทักว่า ‘น้องต้วน’ ของหวงเจียหลง พวกมันก็หันไปมองต้วนหลิงเทียน และเริ่มคาดเดาตัวตนต้วนหลิงเทียนขึ้นมากันทันควัน
“น้องต้วนหรือ? แลดูเจ้าเมืองน้อยของเมืองตู้อวิ๋นจะไว้หน้าอีกฝ่ายไม่น้อยถึงเป็นฝ่ายไปทักผู้อื่นก่อนแบบนั้น…ว่าแต่ในประเทศฝูชิวเรามียอดฝีมือแซ่ต้วนด้วยรึ?”
“แซ่ต้วน ใส่ชุดสีม่วง หน้าตาหล่อเหลา…พรูด! เฮ้! อย่าบอกนะว่าเจ้าหนุ่มนั่นคือต้วนหลิงเทียนคนนั้นน่ะ!?”
“ต้วนหลิงเทียน? คนที่เอาชนะเจ้าเมืองน้อยของเมืองตู้อวิ๋นในกระบวนท่าเดียวตอนงานประลองสวรรค์ใต้วันที่สองผู้นั้นน่ะนะ!?”
“ให้ตายเถอะ นั่นน่ะเหรอยอดฝีมือขอบเขตยอดเซียนอมตะที่มีความเป็นมาลึกลับ ไม่เพียงแต่จะมีอุปกรณ์อมตะระดับราชา 2 ชิ้น แต่พลังฝีมือยังเหนือกว่าขุนนางอมตะ 1 ต้นกำเนิดที่อ่อนด้อยบางคน?”
…
