ร่มดังกล่าวปรากฏเข้ามือต้วนหลิงเทียนไม่ทันไร พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดขุมหนึ่งก็ถ่ายทอดหลั่งไหลเข้าสู่ตัวร่ม จากนั้นตัวร่มก็เริ่มเปล่งแสงสว่างลี้ลับเรืองรองขึ้นมา กลิ่นอายพลังที่กำจายซาบซ่านไปในบรรยากาศ ยังน่ากลัวไม่ใช่ชั่ว
“อะ…อุปกรณ์อมตะระดับราชา!?”
“ร่มนั่น…เป็นอุปกรณ์อมตะระดับราชา!?”
…
เรียกว่าพอร่มที่ต้วนหลิงเทียนหยิบออกมาถือไว้สำแดงพลังเล็กน้อย ผู้ที่กำลังหัวเราะเยาะต้วนหลิงเทียนอยู่ก็หุบปากลงแทบไม่ทัน!
ยังมีหลายคนที่ตระหนักได้ว่าร่มในมือของต้วนหลิงเทียนนั้นเป็นนอุปกรณ์อมตะระดับราชา และคนเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นผู้ที่มีหน้ามีตาในสังคมทั้งสิ้น
ผู้ที่ไม่อาจแยกแยะกลิ่นอายของอุปกรณ์อมตะระดับราชาได้ด้วยความสามารถตัวเอง พอได้ยินเสียงอุทานของตัวตนที่มีชื่อเสียงทั้งเห็นสีหน้าจริงจังไม่คล้ายล้อเล่น พวกมันก็ตระหนักได้ทันที…ว่าที่แท้ร่มในมือต้วนหลิงเทียนเป็นอุปกรณ์อมตะระดับราชา!
จังหวะนี้ผู้ชมทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะตกใจ!
และผู้ที่เคยหัวเราะเยาะต้วนหลิงเทียนก่อนหน้า พวกมันจำต้องมองต้วนหลิงเทียนใหม่อีกรอบ สายตาฉายชัดถึงความตกใจระคนเหลือเชื่อ
ชายหนุ่มอายุไม่ถึงร้อยปี ที่กล่าววาจาโอหังลำพองปานพล่ามเหลวไหล กลับมีอุปกรณ์อมตะระดับราชาจริงๆ?
“ว่าแล้วเชียว…”
