หลังจากที่เหอเชี่ยนสามารถเอาชนะได้เป็นคนแรกในบรรดาเจ้าสังเวียนทั้ง 9 อีก 8 สังเวียนที่เหลือก็ทยอยกันปรากฏตัวผู้แพ้ผู้ชนะตามมา และรอบนี้เจ้าสังเวียนทั้ง 9 ก็สามารถได้รับชัยชนะกันถ้วนหน้า
หลังจากที่ผ่านช่วงเวลาพักฟื้นไปแล้ว ก็มีผู้ขึ้นมาท้าชิงอีกรอบ ทว่ามีเพียงสังเวียนของเหอเชี่ยนสังเวียนเดียว ที่ไม่มีใครขึ้นมา และเรื่องราวก็ดำเนินไปในรูปแบบนี้จนสังเวียนอื่นผ่านการประลองไปแล้วถึง 3 รอบ
สำหรับเรื่องนี้เหอเชี่ยนไม่ได้แลดูแปลกใจอะไร นางจึงเลือกจะนั่งหลับตาลงกลางหาว พักผ่อนมันเสียกลางสังเวียน
“เหอะๆ ดูเหมือนว่าคนส่วนใหญ่ไม่มีผู้ใดคิดขึ้นไปท้าทายแม่นางเหอเลย…แต่นี่ก็ช่วยมิได้ จากพลังฝีมือของนาง ไม่พ้นต้องสามารถยึด 1 สิทธิ์เข้าสู่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำครั้งนี้ได้แน่”
หลายคนคิดไปในแนวทางดังกล่าว
“อั๊ย! ผู้นำเหอบุตรีของท่านคนนี้นับว่าร้ายกาจยิ่งนัก! นางลงมือแค่คราเดียวก็มีอานุภาพขู่ขวัญแกร่งกล้า จนไม่มีผู้ใดหาญกล้าต่อกรแล้ว นับถือ นับถือ”
มุมหนึ่งของอัฒจันทร์ ปรากฏชายชราชุดคลุมสีขาวผู้หนึ่ง หันไปกล่าวคำกับชายวัยกลางคนในชุดนักบู๊เรียบง่ายอย่างทอดถอนใจ
ขณะเดียวกันสายตาที่ใช้มองชายวัยกลางคนในชุดนักบู๊ของมัน ก็ฉายชัดถึงความอิจฉาริษยานัก
เพราะถึงแม้มันจะมีหลานชายประเสริฐคนหนึ่ง แต่อนิจจาพลังฝีมือกับสู้ลูกสาวผู้อื่นไม่ได้
