หลังจากนั้นลี่เฟยก็หมดสติไปอีกรอบ เพราะทนผลกระทบจากพลังมหาศาลที่ชำแรกเข้าร่างไม่ไหว…
ส่วนด้านนอกนั้น ยิ่งเวลาผ่านไปนานเข้า ก็มีผู้คนทยอยกันมาถึงมากขึ้นเรื่อยๆ
และท่ามกลางผู้คนนั้น ก็มีเงาร่างบาง 4 ร่างยืนเรียงกันชมดูเรื่องราวอย่างเงียบงัน สองตาแต่ละคนจับจ้องมองไปยังดาวที่เรืองรองไปด้วยพลังสีม่วงไม่วางตา
“ในที่สุด นายน้อยก็ปรากฏตัว!”
“ที่นายหญิงให้พวกเรา 4 คนรั้งอยู่ในระนาบหนามม่วงแห่งนี้ ทั้งหมดก็เพื่อรอคอยนายน้อย…ตอนนี้เมื่อนายน้อยปรากฏตัวขึ้น หมายความว่าพวกเรากำลังจักได้กลับระนาบเทวโลกแล้ว!”
“จากที่นายหญิงกล่าว…นางจะเลือกเฟ้นเฉพาะผู้ที่มีศักยภาพเหนือล้ำกว่าตัวนายหญิงเท่านั้น กล่าวได้ว่าความสำเร็จในภายภาคหน้าของนายน้อยย่อมไม่อ่อนด้อยกว่านายหญิงเป็นแน่ พวกเจ้าทั้ง 3 อย่าได้เหิมเกริมดูแคลนนายยน้อยเข้าใจหรือไม่ หากพวกเจ้ากลาดูหมิ่นนายน้อยเพียงเพราะยามนี้นายน้อยยัอ่อนแออยู่ ไม่ต้องให้นายหญิงลงโทษพวกเจ้า ข้าก็จักตีพวกเจ้าเอง!”
“พี่หญิงเหมยอ่า…ท่านก็พูดเป็นเล่นไปได้ นายน้อยอย่างไรก็เป็นดั่งทายาทของนายหญิงแล้ว พวกเราไหนเลยจะกล้าดูหมิ่นเล่า”
…
สตรีทั้ง 4 นั้นกล่าวไปแต่ละนางล้วนงามเฉิดฉันท์ทั้งสิ้น และที่สะดุดตาผู้คนที่สุดก็คือรูปร่างหน้าตาของพวกนางนั้นเหมือนกันอย่างยิ่ง!
เรียกว่าหากไม่นับลักษณะนิสัยและท่าทางเฉพาะตัว พวกนางแทบจะเหมือนกันทุกประการ
