เมื่อมาถึงที่พักแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็เรียกหลิวก่วงหลิงมากล่าวบอกแผนการว่าจะเอาอย่างไรต่อไป
หลิวก่วงหลินก็ไม่ได้แปลกใจกับแผนนี้ของต้วนหลิงเทียนแต่อย่างใด
เพราะตั้งแต่ตอนที่อยู่ในเหลาอาหาร มันก็สังเกตเห็นแล้วว่านายท่านผู้นี้แลดูจะสนอกสนใจเรื่องแดนลับบสวรรค์ใต้โบราณมาก
“น่าเสียดายที่ข้าน้อยทะลวงถึงขอบเขตขุนนางอมตะเสียแล้ว ไม่งั้นคงสามารถเข้าร่วมงานประลองสวรรค์ใต้พร้อมกับนายท่านได้”
พอกล่าวจบ ก็ไม่รอให้ต้วนหลิงเทียนเอ่ยตอบอะไร หลิวก่วงหลินก็เอ่ยเสริมขึ้นมาด้วยสงสัยว่า “ว่าแต่นายท่าน…พลังของอุปกรณ์อมตะสิ้นเปลืองที่เหลืออยู่ในร่างท่าน มันมากพอจะให้ท่านชิงสิทธิ์เข้าสู่แดนลับสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำหรือไม่?”
“ไม่น่าจะมีปัญหา”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยตอบ สองตายังทอประกายสว่างวาบขึ้นมา
เป็นธรรมดาว่าถึงต้วนหลิงเทียนจะพูดไปแบบนั้น แต่เขาก็ไม่มั่นใจอะไรขนาดนั้น
เพราะสุดท้ายแล้ว ตอนนี้ต่อให้เขาจะใช้พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดที่ได้รับมาทั้งหมด แต่พลังของมันเต็มที่ก็เทียบได้กับขุนนางอมตะ 1 ต้นกำเนิดเท่านั้น
และหนึ่งเดือนหลังจากนี้ งานประลองสวรรค์ใต้ที่วังหลวง เขาเชื่อว่าต้องมีผู้คนมาเข้าร่วมประลองมากมาย และคงยากที่เขาจะหลีกเลี่ยงการประมือกับคนอื่นๆ