ถึงแม้ว่าผู้คนจะไม่ได้เยอะแยะมากมายอะไร แต่อย่างน้อยๆก็ต้องมี 2-3 ร้อยคน และยังมีคนที่เดินทางมาด้วยกัน 2 คนเหมือนพวกเขาอีกเป็นร้อยคู่
“รวดเร็วยิ่ง!”
“3 คนนั่น…อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นขุนนางอมตะ 4 รูป!”
“แต่ละคนเร่งรุดเดินทางเช่นนี้ ท่าทางจะมีเรื่องด่วนไม่น้อย”
…
หลังเสียงแหวสายลมของทั้ง 3 ร่างเงียบดับไปแล้ว เสียงสนทนาจากโดยรอบก็เริ่มดังระงมเข้าหู แม้จะแผ่วเบา แต่ต้วนหลิงเทียนก็ได้ยินชัดเจน
และในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกับหลิวก่วงหลินกำลังจะเข้าสู่เมืองหลวงของประเทศฝูชิวนั้น
เหนือเทือกเขาที่ชายหนุ่มชุดหรูหน้าอัปลักษณ์กับชายชราตายตก ก็รากฏร่าง 3 ร่างเหินลอยอยู่กลางฟ้า
“พวกเรามาสายเกินไป…”
เมื่อทั้ง 3 มองเห็นคราบเลือดชุ่มแฉะเบื้องล่าง ทั้งเศษเนื้อเลอะเลือน พวกมันก็รู้ดีว่ามาถึงที่นี้ช้าไป
“ในช่วงเวลาสั้นๆกลับสามารถเข่นฆ่าขุนนางอมตะ 3 ศักดิ์ได้…พลังฝีมือสมควรอยู่ในขอบเขตขุนนางอมตะ 4 รูปขึ้นไป!”
1 ใน 3 กล่าวคาดเดาออกมา
“ระหว่างเดินทางมา นอกจากชายหนุ่มชุดม่วงผู้หนึ่งที่ข้าไม่อาจตรวจสอบระดับพลังฝึกปรือได้แล้ว ไม่มีผู้ใดมีด่านพลังเหนือกว่าขอบเขตขุนนางอมตะ 4 รูปสักคน!”
“อืม กระทั่งขุนนางอมตะ 3 ศักดิ์ก็ไม่มีแม้แต่คนเดียว”
อีกคนกล่าวเสริม
“อาจเป็นฝีมือของชายหนุ่มชุดม่วงผู้นั้นหรือไม่?”
“ไม่มีทางเป็นไปได้”
“ทำไมเล่า?”
