ในขณะตระเวนหาฮ่วนเอ๋อแบบปูพรมด้วยความเร็วสูง ระดับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของต้วนหลิงเทียนตอนนี้ก็ตกลงมาอยู่ที่ขอบเขตราชาอมตะ 3 ศักดิ์ทั่วไปเท่านั้น
เช่นนั้นหลิวก่วงหลินที่ถูกหอบหิ้วเดินทางก็ไม่อาจแลเห็นสิ่งใดได้เลยนอกจากแสงสว่างเป็นเส้นๆ เพราะความเร็วในการเดินทางมันเหนือขีดจำกัดสายตาของมัน
เหมือนกับตอนที่ต้วนหลิงเทียนอันตรธานหายไปต่อหน้าต่อตาไม่มีผิด…
ความเร็วของต้วนหลิงเทียนสูงล้ำเกินไป
“ไม่ทันไรก็จะเข้าพื้นที่ภาคกลางแล้วงั้นเหรอ? ด้วยความเร็วของฮ่วนเอ๋อเป็นไปไม่ได้ที่นางจะมาถึงที่นี่ก่อนข้า…”
“….นางคงไม่ได้เจอโจรขอบเขตขุนนางอมตะเข้าระหว่างทางหรอกนะ คงไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนางใช่ไหม?”
“ให้ตายเถอะ หากรู้แต่แรกว่าฮ่วนเอ๋อจะจากไปแบบนี้ อย่างน้อยๆข้าก็น่าจะให้นางทิ้งลูกแก้ววิญญาณเอาไว้”
ต้วนหลิงเทียนที่เหินร่างลอยค้างกลางหาว มองจ้องไปยังแนวเทือกเขาที่เป็นปราการกั้นแดนระหว่างพื้นที่ชายแดนกับพื้นที่ภาคกลางของแดนสวรรค์ใต้ตาลอย กล่าวพึมพำออกมาด้วยใบหน้ามืดดจนราวกับจะคั้นได้เป็นหยดน้ำหมึก!
ในแววตา ยังปรากฏความวิตกกังวลฉายให้เห็นเด่นชัด
