กล่าวถึงจุดนี้ หลิวก่วงหลินที่ไม่ใช่คนโง่งมอะไร ก็ตระหนักเรื่องราวอะไรได้ จึงหันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยความเหลือเชื่อ “นายท่าน อยู่ๆท่านกล่าวถามเช่นนี้ออกมา…”
“หรือว่า ท่าน…”
ลูกตาหลิวก่วงหลินยามนี้เต็มไปด้วยยความตกใจนัก
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า จากนั้นก็ตอบอย่างตรงไปตรงมา “ความแข็งแกร่งของข้าในตอนนี้ ล้วนได้มาจากพลังของอุปกรณ์อมตะประเภทสิ้นเปลือง…ก่อนที่ข้าจะใช้แรงกดดันพลังช่วยเจ้า ข้าได้ใช้พลังจากอุปกรณ์อมตะสิ้นเปลืองไปไม่น้อยแล้ว ระดับพลังจึงตกไปอยู่ที่ขอบเขตราชาอมตะ 5 องค์ประกอบ”
“อย่างไรก็ตามหลังจากแผ่แรงกดดันพลังออกไปเต็มที่เพื่อช่วยให้เจ้าทะลวงถึงขอบเขตขุนนางอมตะ ระดับพลังในร่างของข้าจึงถดถอยลงมาอยู่ในขอบเขต ราชาอมตะ 4 รูปเท่านั้น”
“ส่วนเหตุผลที่ข้าไม่พาฮ่วนเอ๋อเดินทางด้วยตัวเองแต่แรก ทั้งหมดเพราะข้าไม่อยากใช้พลังที่ได้รับจากอุปกรณ์อมตะสิ้นเปลืองให้เสียเปล่า…ตอนนี้ที่ข้าให้เจ้าพาพวกเราหอบหิ้วเดินทางก็ด้วยเหตุผลเดียวกัน”
กล่าวถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนก็หยีตามองจ้องหลิวก่วงหลิน พลางกล่าวเสริมว่า “พลังฝึกปรือที่แท้จริงของข้า ยังนับว่าอ่อนด้อยกว่าฮ่วนเอ๋อไม่น้อย และอยู่ในขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นลี้ลับเท่านั้น ยังห่างจากยอดเซียนอมตะขั้นสวรรค์เช่นนางอีกไกล…และถึงจะใกล้ทะลวงผ่าน แต่อย่างดีข้าก็เป็นแค่ยอดเซียนอมตะขั้นปฐพีเท่านั้น”
