หลิวก่วงหลินก็ปฏิบัติตามคำสั่งด้วยความเชื่อฟัง ขณะเดียวกันก็คิดไปในใจว่า ต้วนหลิงเทียนแม้จะแข็งแกร่งมาก แต่ท่าทางจะไม่ชอบนำพาผู้คนเดินทางด้วยตัวเอง
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงได้คนร่วมเดินทางด้วยอีกคน
“นายท่าน…ท่านสมควรเป็นยอดฝีมือขอบเขตราชาอมตะใช่หรือไม่?”
หลังจากหอบหิ้วทุกคนเดินทางไปสักพัก พอหลิวก่วงหลินพบว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้คิดจะบ่มเพาะพลังหรือตีความวรยุทธ์อมตะและเวทย์พลังอันใด ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย
“ทำนองนั้น”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าตอบคำ
“ทำนองนั้น?”
หลิวก่วงหลินที่ได้ฟังก็รู้สึกงุนงง ด้วยไม่เข้าใจว่าต้วนหลิงเทียนหมายถึงอะไร
“เจ้ารู้จักอุปกรณ์อมตะประเภทสิ้นเปลืองหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถาม
“อุปกรณ์อมตะประเภทสิ้นเปลืองหรือ?!”
พอได้ยินคำถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ใจหลิวก่วงหลินก็สะท้านไปทันที จากนั้นก็เร่งตอบกลับไปเร็วไวว่า “นายท่าน ข้าน้อยเคยได้ยินเรื่องอุปกรณ์อมตะประเภทนี้มาบ้าง…ว่ากันว่ายังหาได้ยากยิ่งกว่าอุปกรณ์อมตะทั่วไปเสียอีก!”
“หากได้รับอุปกรณ์อมตะประเภทสิ้นเปลืองมา ยามใช้ก็มิต่างอันใดจากได้รับพลังมหาศาลจากมันมาใช้ได้ตามใจ…ยิ่งไปกว่านั้นพลังที่ได้รับมายังไม่ส่งผลกระทบใดๆต่อผู้ใช้ในภายภาคหน้าอีกด้วย!”
