ตอนที่ 2,926 : กลุ่มหมาป่าหิวโหย
‘ตอนนี้ข้าแตกฉานวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังอย่างราชันไม่เคลื่อนไหวแล้วก็ปราณม่วงบูรพา ที่มีระดับขุนนางและพร้อมไปทั้งรุกรับและท่าร่างเรียบร้อย’
‘งั้นก็เหลือเวทย์พลังสนับสนุนอย่างปฐมเวทย์กลืนกินอย่างเดียว ที่ยังคงอยู่ในระดับสวรรค์…’
‘ทว่าเพียงเท่านี้ก็น่าจะพอเอาตัวรอดได้’
‘ต่อไปที่ต้องเร่งทำคือหาทางยกระดับพลังฝึกปรือให้ได้โดยเร็ว…ถึงแม้ระดับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดกับพลังวิญญาณในปัจจุบันจะยังอยู่ในขอบเขตราชาอมตะ 5 องค์ประกอบ แต่สักวันมันก็ต้องหมดสิ้น…’
‘คงดีกว่าที่จะพึ่งพลังที่แท้จริงของตัวเอง และไม่หวังอะไรกับพลังภายนอกเช่นนี้ให้มาก…’
……
ถึงแม้ว่าพลังที่ได้รับจากอุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลือง จะยังเหลืออานุภาพขอบเขตราชาอมตะ 5องค์ประกอบอยู่
ทว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้หน้ามืดตามัวจนหลงระเริงไปกับพลังดังกล่าว
ถึงแม้ทุกครั้งที่ลงมือใช้ออกด้วยพลังขอบเขตราชาอมตะ จะทำให้เขาสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจของตัวตนขอบเขตราชาอมตะ แต่เขาก็รู้ตัวดีว่าพลังที่แท้ของตัวเองยังคงอยู่ในขอบเขตยอดเซียนอมตะเท่านั้น
ตราบใดที่พลังอำนาจจากอุปกรณ์จอมราชันสิ้นเปลืองหมดลง ระดับพลังของเขาก็ต้องหวนกลับไปอยู่ในระดับเดิม
นอกจากนั้นอุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลือง ก็ไม่ใช่ว่าจะใช้ได้ตลอดไป มันใช้ได้ทั้งสิ้น 3 ครั้งเท่านั้น
ตอนนี้เขาได้ใช้มันไปครั้งหนึ่งแล้ว
