ตอนที่ 2,925 : ออกจากพื้นที่ชายแดน
“ปิงเอ๋อ เจ้าออกจากที่นี่ได้แล้ว…”
เมื่อเห็นสีหน้าแววตาสับสนงุนงงของมู่หรงปิง หนานกงซิ่วก็คลี่ยิ้มบางๆ กล่าวเรื่องน่ายินดีออกมาด้วยความพึงพอใจ
ขณะเดียวกันในใจก็ลอบทอดถอนอย่างโล่งอก
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะโกหกนางในงานสมัชชาเต๋าโอสถวันนั้น แต่การมาถึงของต้วนหลิงเทียนในวันนี้ กอปรกับพลังฝีมือที่เผยออกให้เห็น ก็สร้างความพึงพอใจให้นางอย่างถึงที่สุด!
อย่างน้อยๆตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นางก็ไม่ต้องกลัวศิษย์น้องจะลงมือทำอะไรหลานสาวแท้ๆของนางแล้ว
แถมหลานสาวของนางยังได้พบพานบุรุษอันประเสริฐอีก!
“ออกจากที่นี่หรือ?”
มู่หรงปิงพอได้ฟัง ก็คลี่ยิ้มขมขื่นใจ “เป็นท่านอาจารย์คิดจัดการข้าแล้วหรือ ท่านอาจารย์ป้ากับลุ่ยหลัวที่มารับข้าไปเช่นนี้ ใช่คิดพบหน้าข้าเป็นครั้งสุดท้ายหรือไม่?”
ถึงแม้มู่หรงปิงตะคาดไว้แต่แรก ว่าต้องลงเอยแบบนี้ แต่พอเวลามาถึงเข้าจริงๆ นางก็ยากจะสงบสติได้เหมือนเคย
“เด็กโง่ เจ้าคิดเหลวไหลอันใดอยู่ เจ้าวางใจได้เลยนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อาจารย์เจ้าไม่มีทางลงโทษเจ้าอีกแน่!”
หนานกงซิ่วส่ายหัวไปมาด้วยรอยยิ้ม
“ศิษย์พี่หญิงสาม บุรุษที่ท่านพบเจอร้ายกาจเกินไป…กระทั่งผู้พิทักษ์สูงสุดยังไม่กล้าแม้แต่จะผายลมด้วยซ้ำยามอยู่ต่อหน้ามัน!”
