ุคคลพลันใช้กระบี่โจมตีจากเบื้องหลังเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันรีบหันกลับไปเหวี่ยงกิ่งหลิวอย่างเรียบเฉย แล้วกระบี่ในมือผู้ฝึกตนคนนั้นก็ถูกตัดขาดง่ายดายราวเต้าหู้
เห็นเช่นนี้ ทุกสายตาก็เบิกกว้างอย่างตกใจ
เป็นไปไม่ได้!
กิ่งหลิวอะไรจะคมได้ขนาดนั้น!
แน่นอน กิ่งหลิวทั่วไปไม่มีทางแข็งแกร่งได้เพียงนี้หรอก แต่นี่คือกิ่งจากปีศาจต้นหลิวขาวซึ่งผ่านพ้นทัณฑ์อัสนีสองหน ทะยานถึงภพเซียนมาแล้ว!
ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ขวัญเสียมากจนอยากเผ่นหนี
เจียงผิงอันหรือจะมอบโอกาสให้พวกเขา เขาเคลือบกฎทำลายล้างไว้บนกิ่งหลิว พุ่งตามไปสะบัดกิ่งหลิวทันใด
ผู้ฝึกตนทั้งสองเปราะบางเช่นเศษกระดาษ ถูกสับเนื้อแยกส่วนร่วงโรยจากบนอากาศทันที
เมฆสายฟ้าสีเลือดคลุมฟ้า วายุหยินโหยหวน ร่างของเจียงผิงอันห้อมล้อมด้วยอัสนี ถือกิ่งหลิวซึ่งหยาดหยดโลหิตในมือ ทั่วกายเผยปราณโหดเหี้ยม ให้บรรยากาศชวนขนลุกจนปวงชนมิกล้าหายใจ
ยอดฝีมือทั้งห้าซึ่งสูงล ้ากว่าเจียงผิงอันสองขั้นย่อยล้วนตายสิ้น
ปวงชนล้วนพูดไม่ออกอย่างตกใจ
กระทั่งอัจฉริยะที่ประชันกันในหอตำราเทียนเต้ายังไม่ร้ายกาจเท่านี้เลยกระมัง?
“มิใช่พวกเจ้าอยากฆ่าข้าหรือ? มิใช่ตั้งค่าหัวข้ากันหรือ? มิใช่จะให้ข้าตายหรอกหรือ? ข้าอยู่นี่แล้วไง เข้ามาสิ!”
เสียงของเจียงผิงอันสะท้อนทั่วภูเขาจักรพรรดิ จิตสังหารในใจพรั่งพรูเช่นเพลิงโหม
คนเหล่านี้ทำให้เขาตกอยู่ในอันตรายหลายต่อหลายครั้งเพื่อประจบเอาใจร่างโกลาหล เขาต้อง