ตอนที่ 2,918 : มาถึงนิกายอมตะสือหัง!
กว่าที่ความจริงเรื่องนิกายอมตะสราญรมย์ล่มสลายไปแล้ว จะถูกผู้คนจำนวนมากยืนยันข้อเท็จจริงได้ ด้านต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อ ก็ถูกเถี่ยไท่เหอหอบหิ้วเดินทางมาถึงพื้นที่สามัญเป็นที่เรียบร้อย
“ปรมาจารย์โอสถต้วน ตอนนี้พวกเราเข้าเขตของพื้นที่สามัญแล้ว แต่พอดีข้าไม่เคยไปนิกายอมตะสือหังมาก่อนเลย ข้าก็เลยไม่รู้เส้นทาง…”
หลังมาถึงพื้นที่สามัญ เถี่ยไท่เหอก็หยุดร่างลงเล็กน้อย หันไปกล่าวกับต้วนหลิงเทียนว่า “เช่นนั้นข้าก็เลยคิดจะไปหาเมืองใหญ่ๆ หรือขุมกำลังอันใดระหว่างทางเพื่อสอบถามดู…หากได้ตำแหน่งที่ตั้งที่แน่ชัดของนิกายอมตะสือหังแล้วพวกเราค่อยเดินทางกันต่อ”
“อาวุโสเถี่ย ท่านจัดการตามที่เห็นสมควรเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับฟัง สีหน้าไม่ยินดียินร้ายใดๆ
อย่างไรก็ตามตั้งแต่ที่เข้าเขตพื้นที่สามัญ ในใจต้วนหลิงเทียนก็เริ่มหาความสงบไม่เจอ ‘ไม่รู้ว่าไปนิกายอมตะสือหังครั้งนี้จะได้เจอนางรึเปล่า…’
การไปเยือนนิกายอมตะสือหังครั้งนี้ ต้วนหลิงเทียนไม่ได้คิดจะพบมู่หรงปิงแต่อย่างไร เว้นเสียแต่มู่หรงปิงจะออกมาพบเขาด้วยตัวเอง หาไม่แล้วเขาก็ไม่อยากฝืนใจนาง
เพราะสุดท้ายแล้วการไปนิกายอมตะสือหังคราวนี้ เขาไม่ได้ไปเพื่อพานางร่วมทางไปกับเขา แต่เป็นการจัดการฝากฝังให้นางสามารถอยู่ในนิกายอมตะสือหังได้อย่างปลอดภัยไร้เรื่องราว
“พี่หลิงเทียน…”
