อย่างไรก็ตามแม้มันจะรู้แล้วว่าต้วนหลิงเทียนคือบ่อเกิดแห่งความกลัวของทุกคน แต่มันเข้าใจไปว่าที่ทุกคนหวาดกลัวก็คือภูมิหลังของต้วนหลิงเทียน และข้างกายต้วนหลิงเทียนสมควรมียอดฝีมือที่ทรงพลังอำนาจถึงขั้นบรรพบุรุษนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับของมันไม่อาจต่อกรด้วยได้!
มันไม่เคยคิดไปทำนองว่าบรรพบุรุษของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับจะสู้ต้วนหลิงเทียนไม่ได้แม้แต่น้อย เพราะเรื่องนั้นต่อให้หลับมันก็ไม่เคยฝันถึง
ท้ายที่สุดแล้วมันก็รู้เรื่องที่ต้วนหลิงเทียนเป็นปรมาจารยย์โอสถฝีมือฉกาจดี แถมอีกฝ่ายยังมีอายุไม่ถึงร้อยปีด้วยซ้ำ!
ลำพังปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงอายุไม่ถึงร้อยปี ก็ยากจะพบพานเป็นอย่างยิ่ง! ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงคนนี้ มีความสามารถเหนือกว่าปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับขุนนางในบางแง่มุมด้วยซ้ำ!!
ดังนั้นไป๋อวี่ซวนจึงไม่เคยคิดแม้แต่ครั้งเดียว ว่าตัวตนเช่นนี้…จะเป็นตัวตนที่ทำให้บรรพบุรุษทั้ง 3 ของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับที่เป็นถึงขุนนางอมตะ 10 ทิศหวั่นกลัวไปได้!
‘ยอดฝีมือที่ติดตามข้างกายมันอยู่ที่ใด?’
‘ถึงขั้นเข่นฆ่าอาจารย์อาหมิง กระทั่งสะกดให้บรรพบุรุษทั้ง 2 ไม่กล้าแม้แต่จะกระดิกตัวได้ น่ากลัวว่าคงมิใช่ง่ายดายเช่นยอดฝีมือกึ่งราชาอมตะ…อย่างน้อยๆยอดฝีมือที่ติดตามข้างกายต้วนหลิงเทียนต้องเป็นตัวตนขอบเขตราชาอมตะ!!’
