ได้ยินคำถามด้วยน้ำเสียงเอาเรื่องของชายวัยกลางคน ต้วนหลิงเทียนก็เหลือบมองไปที่มันผ่านๆ จากนั้นก็กล่าวถามออกมาอย่างแดกดัน
ได้ยินวาจาแดกดันของต้วนหลิงเทียน ชายวัยกลางคนก็ฉุนขาด! โทสะในลูกตาของมันลุกโชนขึ้นมาปานเพลิงไฟ ร้อนแรงปานจะผลาญเผาได้ทุกสิ่ง!!
ตลอดชั่วชีวิตที่ผ่านมา จวบจนกลับกลายเป็นบรรพบุรุษของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ มันเคยมีโทสะถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
“เจ้า…นับเป็นตัวอะไร?”
ต้วนหลิงเทียนยังคงถามสืบต่อ
และเป็นวาจาประโยคนี้เอง ที่ทำให้ฟางอารมณ์เส้นสุดท้ายของชายวัยกลางคนชุดเขียวขี้ม้าขาดผึง! โทสะเข้าครอบงำจิตใจมันหมดสิ้น คนคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด “ข้าโจวหมิงอยากเห็นนัก ว่าอาศัยสารเลวน้อยขนอุยที่อายุไม่ถึงร้อยปีเช่นเจ้า อาศัยความกล้าแต่ที่ใดถึงกล้ามาพูดจาสามหาวกับข้าเช่นนี้!!”
แผดเสียงคำรามกราดเกรี้ยวจบคำ ทั่วร่างชายวัยกลางคนชุดเขียวขี้ม้าก็ปะทุไปด้วยพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดอันเกรี้ยวกราด! มองไปคนยังคล้ายตกอยู่ในบอลไฟลูกเขื่อง! จากนั้นเพลิงพลังของมันก็ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วง เห็นชัดว่ามันใช้ออกด้วยเวทย์พลังก้นหีบของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ…ปราณม่วงบูรพา! และเป็นเวทย์พลังที่ต้วนหลิงเทียนชนะเดิมพันได้มาจากนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ!!
“สารเลวน้อย รับดาบข้า!!”
