กล่าวถึงท้ายประโยค อาวุโสคนดังกล่าวก็เหลือบไปมองจี้ฟ่านที่อยู่ด้านหลังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นชา “ที่สำคัญ จี้ฟ่านผู้นั้นยังเป็นตัวตั้งตัวตีที่คอยยุยงส่งเสริมหลี่อันให้ฆ่าท่าน…ที่มันกล่าวอ้างต่อท่านว่าพวกเราหารือกันและตกลงว่าจะฆ่าท่านนั้น มันก็แค่คิดจะปัดสวะให้พ้นตัว หมายเอาตัวรอดเท่านั้น!!”
กล่าวถึงค่อนประโยค อาวุโสคนดังกล่าวก็หันมามองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาสีหน้าจริงจัง คล้ายพยายามให้ต้วนหลิงเทียนสัมผัสได้ถึงความจริงใจ
“ผายลมสุนัขมารดาเจ้า!!”
ทว่าแทบจะพร้อมกันกับที่อาวุโสคนดังกล่าวพูดจบคำ จี้ฟ่านที่พึ่งเก็บลูกแก้วเงาลอยเสร็จ ก็สะดุ้งโหยงโพล่งคำผรุสวาทออกมาปานกระต่ายถูกเหยียบหาง หันไปถลึงตามองจ้องอาวุโสที่พูดด้วยสายตาดุร้ายปานยักษ์มาร
“อาวุโสหยวน เจ้ามีปากก็พล่ามไปเรื่อย!”
“ข้ายอมรับว่าข้าได้เห็นชอบเรื่องฆ่าปรมาจารย์โอสถต้วนจริง…แต่กระนั้นไม่ใช่คนเดียวที่เห็นดีเห็นงามเรื่องฆ่าท่านปรมาจารย์โอสถต้วน หากเจ้าคิดจะโบ้ยให้ข้าเป็นผู้ร้ายแค่คนเดียว ข้าไม่มีวันยอมรับ!”
“หม้อก้นดำนี้อย่าหวังว่าจะโยนมาให้ข้าแบกมันแต่เพียงผู้เดียว!”
กล่าวถึงจุดนี้สีหน้าของจี้ฟ่านก็เย็นชาปานมีชั้นน้ำแข็งเคลือบทับ
“จี้ฟ่าน! เห็นชัดว่าเรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะเจ้า กระนั้นเจ้ายังคิดจะลากพวกเราลงน้ำ…พวกเราลองไถ่ถามตัวเองดู ก็พบว่ามิเคยทำอันใดให้เข้าขุ่นเคืองสักครั้ง หรือไม่ใช่?”
