ตอนที่ 2,906 : วาระสุดท้ายของหลี่ผิง
แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่จี้ฟ่านครุ่นคิดเรื่องดังกล่าว
ปงงงง!!
ซัววว!!
…
พลังสีม่วงที่ก่อเกิดจากพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของต้วนหลิงเทียน ได้โถมถันมาประหนึ่งน้ำหลาก เข้าปะทะหักหาญกับร่างพุทธองค์สีทองตัวเขื่อง เสียงพลังกระทบฟังแล้วประหนึ่งห่าพิรุณตกกระทบกันสาดอยู่บ้าง
ครู่ต่อมา
ตูมมม!!
ในขณะที่เสียงระเบิดดังขึ้นเสียดแก้วหู เหล่าระดับสูงของนิกายอมตะสราญรมย์ก็แลเห็นว่า…
เงาร่างพุทธองค์สีทองตัวเขื่องที่ห่อหุ้มคลุมร่างหลี่ผิงเอาไว้เป็นปราการชั้นนอกสุดนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโถมถันทำลายเข้ามาของมวลพลังสีม่วง อย่าว่าแต่ต้านทานอันใด กระทั่งจะชะลอสภาวะรุกคืบสักส่วนยังไม่อาจกระทำ! ดั่งฟองอากาศเบาบางคิดเผยอต้านรับลูกกระสุน แตกสลายลงในบัดดล!!
“ไม่—!!”
เมื่อเห็นว่าเงาร่างพุทธองค์สีทองจากวรยุทธ์อมตะราชันไม่เคลื่อนไหว ถูกทำลายลงได้อย่างง่ายดาย หลี่ผิงคำรามออกมาอย่างตื่นตระหนกเสียขวัญ และทันใดนั้น มือมันเร่งสะบัดฉับไว คว้าระฆังใบเล็กแลดูวิจิตรงดงามที่ผุดโผล่จากความว่าง ก่อนจะเร่งร้อนจ่ายพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ลงสู่ตัวระฆังดังกล่าว!
วินาทีต่อมาต้วนหลิงเทียนก็แลเห็นชัดถนัดตา