ระฆังใบเล็กที่ไม่ต่างอะไรจากกระดิ่งประดับ หลังจากได้รับถ่ายทอดพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของหลี่ผิงแล้ว ตัวระฆังก็เปล่งแสงสว่างเจิดจ้า ปรากฏอักขระโบราณมากมายพวยพุ่งออกมาเร็วรี่ จากนั้นอักขระโบราณที่ปรากฏออกมานับหมื่นพัน ก็เริ่มประทับลงบนลักษณ์พลังรูประฆังที่หลี่ผิงใช้ออกก่อนหน้า!
เรียกว่าบัดนี้ ม่านพลังลักษณ์ระฆังอันเกิดจากเวทย์พลังระฆังพิทักษ์ลี้ลับของหลี่ผิง ได้ถูกอักขระโบราณแต่งแต้มไปทั่ว! มองแสงพลังจากอักขระที่ผสานกับสีสันของระฆังพลังก่อนหน้าแล้ว ช่างแลดูสวยงามตระการตาอยู่บ้าง!!
อักขระที่พวยพุ่งออกมาจากระฆังใบเล็ก เรียกว่าหนุนเสริมพลังป้องกันของม่านพลังลักษณ์ระฆังที่ปกป้องหลี่ผิงให้ทรงงพลังอานุภาพขึ้นไม่น้อย!
“หือ? อุปกรณ์อมตะระดับราชารึ?”
มองปราดเดียว ต้วนหลิงเทียนที่รับรู้ได้ทันที ว่าระฆังใบเล็กแลดูวิจิตรงดงามในมือหลี่ผิง สมควรเป็นอุปกรณ์อมตะระดับราชาไม่ผิดแน่!
‘ได้ยินมาว่านิกายอมตะสราญรมย์มีอุปกรณ์อมตะระดับราชาทั้งสิ้น 2 ชิ้น อยู่ในมือประมุขนิกายชิ้นหนึ่ง ส่วนอีกชิ้นก็อยู่ในมือยอดฝีมืออันดับหนึ่งของนิกายที่เป็นตัวตนขอบเขตขุนนางอมตะ 10 ทิศ…’
ต้วนหลิงเทียนยังคงจำเรื่องราวที่บรรพจารย์ไท่อีเคยเล่าให้เขาฟัง ขณะเดินทางออกจากนิกายอมตะไท่อีไปยังเมืองเต๋าโอสถของพื้นที่แห้งแล้งได้เป็นอย่างดี
