เมื่อปราการป้องกันทั้ง 2 ชั้นของหลี่ผิงพังทลาย พลังของต้วนหลิงเทียนก็ประหนึ่งสัตว์ร้ายกระหายเลือด กลืนกินร่างหลี่ผิงในหนึ่งคำ!
หลี่ผิง บรรพบุรุษนิกายอมตะสราญรมย์ ราชาอมตะ 1 ต้นกำเนิด…
ตกตายโดยไร้ซึ่งซากศพให้กลบฝัง!!
กระทั่งการโจมตีของต้วนหลิงเทียนหลังกลืนร่างหลี่ผิงจนหายไปไม่เหลือซากแล้ว ก็ไม่ได้สิ้นสภาวะแต่อย่างใด ยังคงพุ่งทำลายสะท้านสะเทือนความว่างเปล่าไปอย่างน่ากลัว!
ซู่มม! ครืน! ครืน! ครืน!!
…
ด้วยอานุภาพพลังร้ายกาจ มวลอากาศเหนือฟ้าแตกระเบิดอย่างแรง ก่อเกิดเป็นคลื่นลมวิปริตหอบหิ้วคลื่นกระแทกมหาประลัยหนึ่ง กวาดทำลายไปทั่วสารทิศอย่างเกรี้ยวกราด
เหล่าศิษย์นิกายอมตะสราญรมย์แม้จะนกรู้ ชิงถอยห่างออกมาแต่แรก แต่ก็ไม่วายถูกสายลมวอปริตอันหอบหิ้วพลังรุนแรง พัดปลิดปลิวละลิ่วร่วงฟ้าไปปานดาวตกบาดเจ็บสาหัสกันเป็นแถบ แต่ลคนหน้าซีดไปไร้สีเลือด ที่โชคร้ายหนีไปไม่ห่างมากพอ ก็ถูกคลื่นพลังดังกล่าวกระแทกทำลายร่างจนแหลกเหลว…
ผู้ที่รอดชีวิตจากภัยพิบัติมาได้ ตอนนี้พวกมันพากันตื่นตระหนกทั้งเสียขวัญนัก! ยังได้รับบทเรียนที่จะจดจำไว้ไปจนวันตายว่า…
การปะทะกันของยอดฝีมือด่านพลังสูงๆนั้น แม้จะเป็นผู้มุงชมอยู่ห่างๆก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัยไร้เรื่องราว ราคาของความสนุกสนาน บางครั้งก็ต้องจ่ายออกด้วยหนึ่งชีวิตอันสำคัญของพวกมัน!
‘สลาย’
