“ช้าก่อน…คนที่อยู่ข้างๆชายหนุ่มชุดม่วงนั่น ไม่ใช่ตถาคตหรือ?”
“หากข้าได้ยินไม่ผิด รู้สึกก่อนหน้านี้ตถาคตได้ประกาศถอนตัวออกจากนิกายอมตะสราญรมย์เราใช่หรือไม่? หรือที่ประกาศถอนตัวอะไรแบบนั้นออกมา จะเกี่ยวข้องกับชายหนุ่มชุดม่วงนั่น!?”
“ไม่ใช่เรื่องง่ายแม้แต่น้อย ที่จะทำให้ท่านบรรพบุรุษที่พึ่งทะลวงถึงขอบเขตราชาอมตะบังเกิดความหวั่นเกรง…ท่าทางชายหนุ่มชุดม่วงผู้นี้จะไม่ธรรมดาสามัญแล้ว!”
“ข้าว่าสิบในสิบเหล่าศิษย์พี่ไม่พ้นถูกมันใช้คลื่นเสียงสังหาร!”
…
เหล่าศิษย์ที่สังเกตเห็นต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะบังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ในใจยังแตกตื่นเสียขวัญนัก!
เพราะสุดท้ายแล้ว ทุกศพที่ตกตายอนาถ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นศิษย์พี่ที่ทรงพลังเหนือกว่าพวกมันทั้งสิ้น!
แต่ตอนนี้ทุกคนตกตายหมดไม่มีเหลือ!
จังหวะนี้ศิษย์นิกายอมตะสราญรมญ์หลายคนเลือกจะเหินร่างถอยลงมาโดยไม่รู้ตัว ด้วยกลัวว่าชายหนุ่มชุดม่วงนั่นจะใช้การโจมตีด้วยคลื่นเสียงอีกรอบ แล้วจะกลายเป็นปลาในบ่อที่พลอยซวยไปด้วย
(ปลาในบ่อ มาจาก ไฟไหม้ประตูเมือง เดือดร้อนถึงปลาในบ่อน้ำ…)
“ท่านประมุขดูเหมือนจะมาถึงก่อนท่านบรรพบุรุษมิใช่หรือไร…แต่ไฉนยังปล่อยให้พวกศิษย์พี่ตายตกเล่า?”
“ข้าดูทรงแล้วท่านประมุขไม่น่าจะนิ่งดูดายปล่อยให้ศิษย์พี่ตายตกหรอก…แต่สมควรเป็นเพราะพลังฝีมือของชายหนุ่มชุดม่วงนั่นกล้าแข็งเกินไป จนท่านประมุขมิอาจลงมือทำอะไรได้ง่ายๆ!”
