“ตอนนี้อาจารย์ลุงกำลังประนีประนอมกับมันอยู่…พวกเจ้าไม่เข้าใจหรือไรว่าอาจารย์ลุงล้วนกำลังกังวลอยู่ ว่าหากลงมือเข่นฆ่าต้วนหลิงเทียนไป ขุมกำลังเบื้องหลังมันอาจบันดาลโทสะฆ่าล้างนิกายอมตะสราญรมย์ของพวกเรา!”
เมื่อเห็นเหล่าอาวุโสยังหาญกล้ากล่าววาจายุยงให้ฆ่าคนอย่างไม่รู้สถานการณ์ หลิวเสียนคงก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงผ่านพลังไปกล่าวเตือนพวกมันอย่างเคร่งเครียด! พาลให้พวกมันพร้อมใจกันปิดปากเงียบกริบทันที!!
และพอพวกมันลองคิดตาม ก็ดูเหมือนว่ามีโอกาสสูงจริงๆ ที่จะเป็นแบบนั้น!
เช่นนั้นการฆ่าต้วนหลิงเทียน นับว่าเสี่ยงเกินไป!
“ขอโทษที…”
อย่างไรก็ตาม แม้จะเผชิญหน้ากับการประนีประนอมยอมลงของหลี่ผิง แต่ต้วนหลิงเทียนเพียงหยีตาลง จากนั้นลูกตาที่หดเล็กก็ฉายแววเยียบเย็นเรืองขึ้น “ที่ข้ามาวันนี้มีจุดประสงค์เดียวเท่านั้น และนั่นคือฆ่าพวกมัน! กล่าวได้ว่านอกจากชีวิตของพวกมันแล้ว ข้าไม่ต้องการการอะไรในนิกายอมตะสราญรมย์ทั้งสิ้น!”
“เจ้าหลี่ผิง เพียงยืนชมดูเรื่องราวเงียบๆเถอะ…”
“หากเจ้าสอดมือเข้ามายุ่ง ข้าต้วนหลิงเทียนก็ไม่รังเกียจที่จะฆ่าเพิ่มอีกคน!”
