ระดับสูงนิกายอมตะสราญรมย์ อดไม่ได้ที่จะกล่าวในใจด้วยความโล่งอก พวกมันรู้สึกโชคดีนักที่หลี่ผิงทะลวงด่านพลังได้สำเร็จ กระทั่งทะลวงด่านพลังได้ในเวลาที่เหมาะเจาะเป็นที่สุด!
ตอนนี้พวกมันหวังว่าหลี่ผิงจะรีบๆเข่นฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตายๆไปเสีย!
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลี่ผิงยังไม่คิดจะลงมือเข่นฆ่าต้วนหลิงเทียนแต่อย่างใด
กล่าวอีกอย่างได้ว่า มันยังคงระวังตัวอยู่
“ต้วนหลิงเทียน”
หลี่ผิงมองจ้องต้วนหลิงเทียนย พลางเอ่ยออกเสียงหนัก “ในเมื่อเจ้าก็ฆ่าน้องอันไปแล้ว…เช่นนั้นให้เรื่องมันจบลงแต่เพียงเท่านี้เป็นไร? ข้าเองก็ไม่ได้อยากลงมือกับเจ้านัก”
ถึงแม้ใจหนึ่งมันจะคิดว่าต้วนหลิงเทียนอาจเสแสร้งแสดงวางมาดยอดฝีมือ แต่หลี่ผิงก็ไม่กล้าเสี่ยง
เพราะหากเสี่ยงพลาดขึ้นมา ไม่เพียงแต่มันจะเผชิญหน้ากับหายนะ กระทั่งนิกายอมตะสราญรมย์ก็อาจถึงกาลล่มสลาย!
“ให้เรื่องมันจบลงแค่นี้?”
ได้ยินคำพูดของหลี่ผิง ต้วนหลิงเทียนก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “โทษที แต่พอดีข้าไม่คิดจะปล่อยให้มันจบลงง่ายๆ…”
“อย่างไรก็ตามข้าได้ยินจากจี้ฟ่านมาว่า เจ้าหลี่ผิงไม่ได้เข้าร่วมออกเสียงอะไรตอนที่พวกมันเห็นชอบเรื่องข้าฆ่า”
“ดังนั้นวันนี้ข้าก็ไม่คิดจะเอาชีวิตของหลี่ผิงเจ้า…แต่คนอื่นอย่าหวังจะได้เห็นวันพรุ่ง!”
